Miogeometrida
| Miogeometrida | |
| Zhang, Shih et Shih, 2020 | |
| Okres istnienia: miocen | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| (bez rangi) | Eulepidoptera |
| Nadrodzina |
Geometroidea |
| Rodzina | |
| Podrodzina |
Ennominae |
| Rodzaj |
Miogeometrida |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Miogeometrida chunjenshihi Zhang, Shih et Shih, 2020 | |
Miogeometrida – wymarły rodzaj motyli z rodziny miernikowcowatych i podrodziny Ennominae, obejmujący tylko jeden opisany gatunek, M. chunjenshihi. Znany z inkluzji w bursztynie dominikańskim. Żył w miocenie.
Taksonomia

Rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 2020 roku przez Zhang Weitinga, Shih Chungkuna i Shih Yukonga na łamach „ZooKeys” w publikacji współautorstwa Ren Donga. Opisu dokonano na podstawie pojedynczej inkluzji w bursztynie dominikańskim, odnalezionej w formacji La Toca na terenie kopalni La Búcara w dominikańskiej Cordilliera Septentrional[1].
Epitet gatunkowy nadano na cześć Shih Chunjena, ojca jednego z autorów, który odkrył okaz typowy. Nazwa rodzajowa pochodzi od miocenu, epoki na którą skamieniałość jest datowana, oraz nazwy rodziny – Geometridae[1].
Morfologia

Motyl o smukłym ciele długości 5,7 mm. Rozpiętość skrzydeł wynosiła około 20 mm[1].
Głowę gęsto porastały łuski. Oczy miały kształt owalny, przyoczek nie było wcale. Czułki były nitkowate[1].
Wierzch śródtułowia miał dużą tarczę z wykształconym szwem środkowym oraz mniejszą, rombowatą tarczkę. Kształt tarczy zatułowia był trójkątny. Skrzydło przednie miało 8,9 mm długości, a tylne 6,2 mm długości. Łuski w nasadowej części skrzydeł miały formę włosowatą. Dołek nasadowy nie występował. Przednie skrzydło było podługowato trójkątne z nieco zafalowaną krawędzią końcową. W jego użyłkowaniu pierwsza gałąź żyłki radialnej nie łączyła się odnogami z żyłką subkostalną i tworzyła areoli z sektorem radialnym, pierwsza gałąź owego sektora była całkiem zbieżna z pierwszą gałęzią żyłki radialnej, druga gałąź żyłki medialnej brała początek w połowie dystansu między jej gałęziami pierwszą i trzecią, przednia żyłka kubitalna była rozdwojona, tylnej żyłki kubitalnej nie było, a żyłki analne pierwsza i druga były zlane na całej długości. Retynakulum było słabo zaznaczone. Skrzyło tylne miało kształt szeroki, z wklęśnięciami między żyłkami na zewnętrznej krawędzi. Jego użyłkowanie cechowało się silnie u podstawy zakrzywioną żyłką tworzoną przez żyłkę subkostalną i pierwszą gałąź żyłki radialnej, przybliżonym nasadowo do tejże żyłki sektorem radialnym, niemal równoległym przebiegiem pierwszej i trzeciej gałęzi żyłki medialnej, brakiem drugiej gałęzi tejże żyłki, rozdwojoną żyłką kubitalną przednią oraz wykształconymi żyłkami analnymi 1A+2A i 3A. Wędzidełko tworzyła jedna, silna szczecinka na przedniej krawędzi tylnego skrzydła[1].
Odnóża przedniej pary miały po wewnętrznej stronie goleni grzebykowatą epifizę ze szczecinkami. Pięcioczłonowe stopy wieńczyły para pazurków i pośrodkowe arolium[1].
Samcze genitalia cechowały się niezmodyfikowaną walwą, uwstecznionym unkusem oraz długimi i smukłymi wyrostkami towarzyszącymi porośniętymi na wewnętrznych stronach szczecinkami[1].