Mira Pankowa

Mira Pankowa
Mira Ogórek
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Flora Dobromira Aurelia Ogórek-Pankowa

Data i miejsce urodzenia

7 sierpnia 1878
Rudolfswerth

Data śmierci

6 listopada 1956

Miejsce spoczynku

Cmentarz katolicki św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy

Zawód, zajęcie

lekarka, działaczka społeczna i polityczna

Tytuł naukowy

doktor nauk medycznych

Edukacja

Uniwersytet Wiedeński

Partia

Związek Ludowo-Narodowy

Rodzice

Józef Ogórek, Flora Schultz

Małżeństwo

Kazimierz Panek

Odznaczenia
Krzyż Obrony Lwowa

Flora Dobromira (Mira) Aurelia Ogórek-Pankowa[1] (ur. 7 sierpnia 1878 w Rudolfswerth, zm. 6 listopada 1956[2]) – polska lekarka, doktor nauk medycznych, taterniczka, działaczka społeczna i polityczna, obrończyni Lwowa[3], przewodnicząca Narodowej Organizacji Kobiet w Bydgoszczy[4].

Życiorys

W 1895 ukończyła II Gimnazjum we Lwowie. W lipcu 1903 uzyskała doktorat z nauk medycznych na Uniwersytecie Wiedeńskim[3].

Praktykowała w Wiedniu u prof. Friedricha Schauty i we Wrocławiu u prof. Otto Küstnera. Specjalizowała się w chorobach kobiecych. W 1907 pracowała w Zakładzie Farmakologicznym i Farmakognostycznym prof. Leona Popielskiego we Lwowie[5]. Współpracowała z „Przeglądem Higienicznym”. Uprawiała turystykę górską[6]. Należała do Towarzystwa Tatrzańskiego[2]. Razem z mężem należała do Bacówki – grupy taterników, do której należał m.in. Ignacy Król[7]. Była członkinią Zjednoczenia Chrześcijańskich Towarzystw Kobiecych Polskich[8]

W 1917 pracowała w Wydziale Sekcji Epidemicznej Polskiego Czerwonego Krzyża. W listopadzie 1918 uczestniczyła w obronie Lwowa w służbie lekarskiej[3].

W okresie międzywojennym należała do Związku Ludowo-Narodowego, Narodowej Organizacji Kobiet, Koła Polek VI dzielnicy Lwowa i Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”[9]. Wraz z mężem współtworzyła oddział Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami[2]. Współpracowała ze „Słowem Polskim”[3]. Zeznawała w procesie politycznym działaczy narodowych zatrzymanych podczas zajść w Bydgoszczy 11 listopada 1930[10]. W 1933 weszła w skład zarządu parafialnej Ligi Katolickiej w Bydgoszczy[11] W 1939 w prasie składała kondolencje po śmierci Romana Dmowskiego[12].

Zmarła 6 listopada 1956. Została pochowana na cmentarzu katolickim św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy[2].

Rodzina

Była córką Józefa i Flory z Schultzów. 31 lipca 1907 w kościele św. Antoniego we Lwowie wyszła za mąż za lekarza Kazimierza Panka[1].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Akt ślubu Kazimierza Józefa Edwarda Panka i Flory Dobromiry Aurelii Ogórek [online], agadd.home.net.pl [dostęp 2025-04-22].
  2. 1 2 3 4 5 Bydgoszczanki z Sielanki… [online], Facebook, 13 lipca 2020 [dostęp 2025-04-22].
  3. 1 2 3 4 Panek Kazimierz, [w:] Adam Wątor, Słownik działaczy Narodowej Demokracji w Galicji, Szczecin 2008, s. 135, ISBN 978-83-751-810-9-8.
  4. ↑ Gazeta Bydgoska, R. 6 nr 67 (23 marca 1927) + dod., s. 6.
  5. ↑ Józef Wiczkowski, Lwów, jego rozwój i stan kulturalny oraz przewodnik po mieście, Lwów 1907, s. 210.
  6. ↑ Joanna Mackiewicz, Pierwsze kobiety z dyplomem lekarza na terenie zaborów rosyjskiego i austriackiego, „Medycyna Nowożytna. Studia nad Historią Medycyny”, 6/2, 1999, s. 94-95 [dostęp 2025-04-22].
  7. ↑ Bacówka [online], z-ne.pl [dostęp 2025-04-22].
  8. ↑ Nowa Gazeta, R. 12, 1917, nr 314, s. 1.
  9. ↑ Gazeta Bydgoska, R. 7 nr 133 (12 czerwca 1928), s. 8.
  10. ↑ Gazeta Bydgoska, R. 11, nr 25 (31 stycznia 1932), s. 3.
  11. ↑ Gazeta Bydgoska, R. 12, nr 34 (11 lutego 1933), s. 8.
  12. ↑ Warszawski Dziennik Narodowy, R. 5, nr 4, Biblioteka Narodowa, 4 stycznia 1939 [dostęp 2025-04-22], Cytat: Łącząc się w bolesnej chwili zgonu Największego Syna Wielkiej Polski Narodowej z Wami, nie składam kondolencji. Nieśmiertelny Duch Romana Dmowskiego w nas wszystkich żywych wiecznie żyje, do zwycięstwa prowadząc..