Miriam Argüello

Miriam Argüello Morales
Ilustracja
Argüello w 2005 roku
Data i miejsce urodzenia

22 lutego 1927
Granada

Data i miejsce śmierci

9 lutego 2019
Managua

Przewodnicząca Zgromadzenia Narodowego Nikaragui
Okres

od kwiecień 1990
do styczeń 1991

Przynależność polityczna

Partia Konserwatywna

Miriam Argüello Morales (ur. 22 lutego 1927 w Granadzie, zm. 9 lutego 2019 w Managui) – nikaraguańska prawniczka polityczka. Pierwsza kobieta wybrana na przewodniczącą Zgromadzenia Narodowego Nikaragui (w latach 1990–1991) oraz członkini izby przez 22 lata.

Życiorys

Młodość, edukacja i kariera zawodowa

Argüello urodziła się 22 lutego 1927 w Granadzie. W wieku 17 lat rozpoczęła działalność polityczną i aktywistyczną[1][2][3][4]. Ukończyła szkołę średnią Nuestra Señora de Guadalupe oraz studia prawnicze na Universidad Centroamericana[2].

Działalność polityczna

Poprzez działalność w Alianza Popular Conservadora dołączyła do Unión Nacional Opositora i była częścią sukcesu wyborczego Violetty Chamorro w wyborach generalnych w 1990 roku. W kwietniu 1990 roku została przewodniczącą w administracji Chamorro, która objęła urząd prezydentki Nikaragui oraz szefowej rządu kraju po wygranych wyborach generalnych[5][6]. Chamorro została pierwszą kobietą na stanowisku prezydenta kraju Ameryki Łacińskiej[7]. Była jedną z głównych autorek nowej konstytucji uchwalonej w 1995 roku[4].

Bez powodzenia ubiegała się o prezydenturę kraju w trakcie wyborów generalnych w 1996 roku z ramienia Alianza Popular Conservadora. Była jedyną kobietą spośród 24 kandydatów na urząd prezydenta[8].

Do 2007 roku przewodniczyła Partii Konserwatywnej, do której dołączyła w 1958 roku[1]. Po odejściu z partii dołączyła do rządzącego Sandinistowskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego. Opuściła partię w 2012, kiedy opowiedziała się przeciwko poparciu Daniela Ortegi w walce o reelekcję w wyborach prezydenckich w 2011 roku[3][5].

W latach 2007–2012 była przewodniczącą parlamentarnego komitetu ds. przejrzystości rządowej[1][2]. Była członkinią parlamentu kraju w latach 1974–1979, 1990–1997 oraz 2007–2012[2][4].

Pozostała działalność

Była wielokrotnie aresztowana oraz internowana za swoją działalność polityczną i protesty przeciwko różnym rządom w kraju na przestrzeni lat[1].

Życie prywatne i śmierć

Zmarła w lutym 2019 na kilka dni przed swoimi 92 urodzinami w swoim rodzinnym domu w Managui[3][4][5][9]. 8 lutego jej trumna została wystawiona w siedzibie Zgromadzenia Narodowego, gdzie hołd oddali jej m.in. parlamentarzyści i pracownicy parlamentu[2].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Arlen Cerda, “El Gobierno está fallando en la justicia social” - La Prensa, „La Prensa”, laprensa.com.ni, 23 stycznia 2011 [dostęp 2025-07-02] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-01] (hiszp.).
  2. 1 2 3 4 5 Homenaje Póstumo a la doctora Miriam Argüello Morales | Portal – Asamblea Nacional de Nicaragua [online], noticias.asamblea.gob.ni [dostęp 2025-07-02].
  3. 1 2 3 Miriam Arguello Morales, la aliada del FSLN que se opuso a la reelección [online], Nicaragua Investiga, 8 lutego 2019 [dostęp 2025-07-02] (hiszp.).
  4. 1 2 3 4 Asamblea Nacional rendirá honores a ex presidenta doctora Miriam Argüello | Portal – Asamblea Nacional de Nicaragua [online], noticias.asamblea.gob.ni [dostęp 2025-07-02].
  5. 1 2 3 Leonor Álvarez, Muere Miriam Argüello, expresidenta de la Asamblea Nacional de Nicaragua, „La Prensa”, laprensa.com.ni, 8 lutego 2019 [dostęp 2025-07-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-02-09] (hiszp.).
  6. ↑ Phil Gunson, Greg Chamberlain, Andrew Thompson, The Dictionary of Contemporary Politics of Central America and the Caribbean, Routledge, 22 grudnia 2015, ISBN 978-1-317-27053-9 [dostęp 2025-07-02] (ang.).
  7. ↑ El día que Violeta Barrios de Chamorro se convirtió en presidenta de Nicaragua, „La Prensa”, 25 lutego 2017 [dostęp 2025-07-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-20] (hiszp.).
  8. ↑ Cynthia Chavez Metoyer, Women and the State in Post-Sandinista Nicaragua, Lynne Rienner Publishers, 2000, s. 6, ISBN 978-1-55587-751-4 [dostęp 2025-07-02] (ang.).
  9. ↑ Fallece la Dra. Miriam Argüello – Radio Nicaragua, „Radio Nicaragua”, 7 lutego 2019 [dostęp 2025-07-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-02-11] (hiszp.).