Miron
Miron (Myron) – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa myron oznaczającego „wonny olejek, pachnidło”[1].
Miron imieniny obchodzi 8 sierpnia[1], 17 sierpnia[1][2][3][4], 30 sierpnia[5][4] i 10 grudnia[2][3]. Żeńskim odpowiednikiem jest imię Mirona.
W Polsce imię rzadkie, o rosnącej popularności, które w 1994 roku nosiło 1513 mężczyzn[6]. W marcu 2001 roku odnotowano 1691 osób[3]. W 2022 roku nosiło je 1861 mężczyzn (294. miejsce w grupie imion męskich)[7].
Mężczyźni o imieniu Miron
- Miron (Miron Ktistakis, ur. 1969) – grecki duchowny prawosławny
- Miron (Mihailo Nikolić, 1846-1941) – serbski biskup prawosławny
- Miron (Elie Cristea, 1868-1939) – patriarcha Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego
- św. Miron z Kizyku – męczennik (wspomnienie liturgiczne: 17 sierpnia)[1]
- św. Miron z Krety – biskup (wspomnienie liturgiczne: 8 sierpnia)[1]
- Myron – jeden z najwybitniejszych rzeźbiarzy greckich (twórca Dyskobola)[2]
- Miron Costin (1633–1691) – mołdawski kronikarz i poeta
- Miron Białoszewski (1922–1983) – polski poeta i pisarz[3]
- Miron Czernienko (1931–2004) – rosyjski krytyk filmowy
- Miron Chodakowski (1957–2010) – polski prawosławny arcybiskup hajnowski, prawosławny ordynariusz Wojska Polskiego
- Miron Sikorski (1925–2009) – polski architekt
- Miron Sycz (1960–2024) – poseł VI kadencji Sejmu RP
- Miron z Łoźny – białoruski opozycjonista.
Zobacz też
- inne artykuły i przekierowania do artykułów zaczynające się od imienia Miron
- Miron – pseudonim literacki poety Aleksandra Michaux.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Miron [online], deon.pl [dostęp 2025-07-11].
- 1 2 3 Bubak 1993 ↓, s. 233.
- 1 2 3 4 Grzenia 2008 ↓, s. 247.
- 1 2 Mike Campbell, Name Days for the name Miron (1) [online], Behind the Name [dostęp 2025-07-11] (ang.).
- ↑ Skorowidz imion, [w:] Donat Chruścicki, Skarbczyk imion, Ewa Wieczorek, wyd. II, Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1986, 30. nlb, prawa kolumna, ISBN 83-217-2374-8, OCLC 833927072, Książka liczy 128 stron, z których żadnej nie ponumerowano. Na stronie 1. umieszczono logotyp wydawnictwa, s. 3. to strona tytułowa, na stronie 4. wydrukowano numer ISBN, który powtórzono na 3. stronie okładki. Nakład 100 tysięcy egz. Na stronie 4. pozostawiono jako rok wydania 1983, zaś na stronie 128., obok informacji, że jest to drugie wydanie z diapozytywów wydania pierwszego, jako rok wydania wydrukowano 1986.
- ↑ Rymut 1995 ↓, s. 287 prawa kolumna.
- ↑ Otwarte Dane [online], dane.gov.pl [dostęp 2023-01-14].
Bibliografia
- Imiona w układzie alfabetycznym. W: Józef Bubak: Księga naszych imion. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993, s. 360. ISBN 83-04-03860-9.
- Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 4: M-P. Kraków: WAM • Księża Jezuici, 2000, kol. 316–317. ISBN 83-7097-671-9.
- Słownik imion. W: Jan Grzenia: Słownik imion. Wyd. 3. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 362. ISBN 978-83-01-15644-2.
- M. W: Kazimierz Rymut: Słownik imion współcześnie w Polsce używanych. Wyd. 1. Kraków: Polska Akademia Nauk, Instytut Je̜zyka Polskiego, 1995, s. 439. ISBN 83-85579-13-3.
Linki zewnętrzne
- Miron, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 495.