Mirosław Krawczyk

Mirosław Krawczyk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 grudnia 1953
Olkusz, Polska

Data śmierci

21 lutego 2026

Zawód

aktor

Współmałżonek

Maria Mielnikow

Lata aktywności

1978–2026

Zespół artystyczny
Teatr Wybrzeże
Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
Grób Mirosława Krawczyka na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku

Mirosław Krawczyk (ur. 7 grudnia 1953 w Olkuszu, zm. 21 lutego 2026[1]) – polski aktor teatralny, telewizyjny, radiowy i filmowy.

Życiorys

Urodził się i wychował w Olkuszu. Początkowo miał studiować ceramikę na Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie[2] i zostać inżynierem. Jednak za namową nauczycielki języka polskiego z liceum zdecydował się zdawać do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie[2] i dostał się za pierwszym podejściem[2].

Zaraz po studiach zadebiutował jako Edmund w Damach i huzarach Fredry Damy i huzary w reż. Jana Machulskiego (1978) w Teatrze Śląskim w Katowicach, z którym związał się na 8 lat do roku 1986. Tam poznał żonę, również aktorkę, Marię Mielnikow, z którą miał syna Mikołaja i córkę Magdalenę.

Został dostrzeżony w roli robotnika w Ludziach energicznych Szukszyna (1980) przez reżysera filmowego Janusza Kidawę, który zaangażował go do roli beznogiego akrobaty Stanika, członka zespołu elwrów w filmie poetyckim Grzeszny żywot Franciszka Buły (1980) i seryjnego mordercy kobiet Zdzisława Marchwickiego w dramacie kryminalnym „Anna” i wampir (1981). W telewizyjnym horrorze Dom Sary (1985) na motywach opowiadania Stefana Grabińskiego został obsadzony w roli Kamila, przyjaciela doktora.

Pierwszą znaczącą telewizyjną rolą w jego karierze była postać docenta Krzysztofa Zawady, specjalisty od leczenia bezpłodności, w serialu Radio Romans (1994–1995), gdzie starał się pomóc właścicielce lokalnej rozgłośni Wandzie Kreft (Dorota Kolak), by dzięki metodzie in vitro mogła urodzić dziecko. W 150 odcinkach serialu Czułości i kłamstwa (1999–2000) grał rolę ordynatora doktora Andrzeja Konopko. Ponadto występował w spektaklach Teatru Telewizji i Teatrze Polskiego Radia[3].

W 2004 występował gościnnie w Nowym Teatrze w Słupsku jako kierownik pociągu w spektaklu Stanisława Ignacego Witkiewicza Szalona Lokomotywa w reż. Jana Peszka i Michała Zadary.

W latach 1986–2003 i 2006–2025 związał się na stałe z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku[2]. Występując w roli dziennikarza w sztuce Marat/Sade (1998) wg Petera Weissa w reż. Krzysztofa Nazara, na początku pierwszego aktu dostał zawału serca[2] w wieku 45 lat. W ostatnim przedstawieniu Powarkiwania Drogi Mlecznej (2021) wystąpił jako „Dziecko Chore na Raka mające przed sobą już tylko kilka dni życia i ostatnie życzenie, Manuel Neuer może nie, ale po prostu ktoś inny, Wredny Chór Dziecięcy”[4].

Zmarł nagle 21 lutego 2026 w wieku 72 lat[5]. Został pochowany 28 lutego tego samego roku na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku[6].

Filmografia

Filmy

Seriale

  • 1978: Ślad na ziemi jako Olek, członek kierownictwa ZSMP
  • 1982: Odlot jako Marek, chłopak Hanki
  • 1986: Blisko, coraz bliżej jako górnik w biedaszybach (odc. 12, 14)
  • 1988: Rodzina Kanderów jako Lolek, kumpel Władka (odc. 12)
  • 1990: W piątą stronę świata jako oskarżony w procesie marynarzy
  • 1994–1995: Radio Romans jako docent Krzysztof Zawada, specjalista ds. bezpłodności (odc. 3, 6-10, 12-13, 15-17, 19, 21, 32)
  • 1996: Awantura o Basię jako dziennikarz w porcie (odc. 10-11)
  • 1996: Tajemnica Sagali jako uczestnik zjazdu (odc. 12-13)
  • 1999–2000: Czułość i kłamstwa jako ordynator dr Andrzej Konopko
  • 2000: Lokatorzy jako barman Jurek w pubie „Muszelka” (odc. 30)
  • 2000: W piątą stronę świata jako oskarżony w procesie marynarzy (odc. 7)
  • 2000: Złotopolscy jako doktor Franciszek Stempel, narzeczony Marcysi (odc. 281, 283, 289)
  • 2001: Lokatorzy jako barman Jurek (odc. 61, 65)
  • 2001: Złotopolscy jako dr Franciszek Stempel (odc. 318, 349-351, 369)
  • 2002: Lokatorzy jako barman Jurek (odc. 88), Edward Jabłoniec, właściciel restauracji (odc. 111)
  • 2002: Sfora jako komendant główny policji (odc. 5)
  • 2003: Lokatorzy jako Edward Jabłoniec, szef Jacka (odc. 135, 151, 160, 166, 169, 178)
  • 2004: Lokatorzy jako Edward Jabłoniec, szef Jacka (odc. 183, 185-186, 206)
  • 2004: M jak miłość jako lekarz opiekujący się Madzią (odc. 233)
  • 2004–2007: Na Wspólnej jako ojciec Ani (odc. 474, 503-504, 513, 532, 547-551, 555, 560-562, 569, 571, 576, 579, 584-585, 587-588, 594, 605, 607, 781, 783)
  • 2005: Sąsiedzi jako Jerzy Pawłocki, reżyser filmu (odc. 89)
  • 2006: Kryminalni jako ojciec Kasi (odc. 58)
  • 2006: Pierwsza miłość jako Roman Wąsowski, ojciec Agaty i Kamili; doktor Krawczyk, lekarz chirurg
  • 2006: Sąsiedzi jako policjant (odc. 114)
  • 2007: Sąsiedzi jako Artur, nowy agent Cezarego (odc. 136)
  • 2008: Na kocią łapę jako profesor Zabielanek
  • 2011: Linia życia jako prof. Tadeusz Kamiński
  • 2011: Ojciec Mateusz jako Dołęcki, ojciec Zosi (odc. 74)
  • 2011: Rezydencja jako adwokat Julii
  • 2014: Lekarze jako sędzia (odc. 43)

Teatr Telewizji

  • 1997: Pasja - misterium o Męce, misterium o Zmartwychwstaniu jako Liktor
  • 1995: Zbójcy jako Razmann
  • 1990: Gody weselne jako Drużba
  • 1989: Misterium Wielkanocne jako Archanioł
  • 1989: Wallenstein
  • 1987: Człowiek śmiechu
  • 1987: O cudownym Narodzeniu Pańskim jako Pasterz
  • 1987: Remus
  • 1987: Zabiję cię Heleno jako Jacek
  • 1981: Pustelnia jako 101
  • 1981: Noc Świętojańska
  • 1981: Urlop zdrowotny jako Tomek
  • 1979: Prawo głosu cz. 2 jako młody powstaniec
  • 1978: Irkucka historia

Lektor

  • 2025: W krainie snów

Źródło:[7].

Odznaczenia

Nagrody

  • Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 40-lecia pracy artystycznej (2020)[9]

Przypisy

  1. ↑ Nie żyje aktor Mirosław Krawczyk. Wirtualna Polska, 2026-02-21. [dostęp 2026-02-21].
  2. 1 2 3 4 5 Grażyna Antoniewicz, Na ekranie był nawet śląskim wampirem, „Dziennik Bałtycki”, nr 34/12 lutego 2013
  3. 1 2 Mirosław Krawczyk, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2024-11-27].
  4. ↑ Jacek Wakar: Mirosław Krawczyk, aktor Teatru Wybrzeże. teatrwybrzeze.pl. [dostęp 2026-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  5. ↑ Ewa Palińska: Zmarł Mirosław Krawczyk, aktor Teatru Wybrzeże. Trojmiasto.pl, 21 lutego 2026. [dostęp 2026-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
  6. ↑ Maciej Gąsiorowski: Pogrzeb ojca Mikołaja Krawczyka. Mroczna sceneria. o2.pl, 2 marca 2026. [dostęp 2026-03-04].
  7. ↑ Mirosław Krawczyk w bazie filmpolski.pl
  8. ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2024-11-27] (pol.).
  9. ↑ Laureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury [online], Gdańsk - oficjalny portal miasta [dostęp 2024-11-27].

Bibliografia

  • „Sławna jak Sarajewo”; biogram Mirosława Krawczyka. „Filmowy Serwis Prasowy”. nr 20 (654/XXXIV), s. 5–7, 16–31 października 1988. Warszawa: RSW „Prasa-Książka-Ruch”. ISSN 0430-4519. 

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.