Mirystycyna
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||||
| bezbarwna, oleista ciecz[1] | |||||||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C11H12O3 | ||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
192,21 g/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki |
safrol, elemicyna | ||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||
Mirystycyna – organiczny związek chemiczny o działaniu psychoaktywnym[2] występujący w olejku eterycznym gałki muszkatołowej. Cząsteczka mirystycyny zbudowana jest z dwupierścieniowego szkieletu 1,3-benzodioksolu zawierającego podstawnik metoksylowy (−OCH3) i allilowy (−CH2−CH=CH2).
Aktywność biologiczna
Jest naturalnym insektycydem, prawdopodobnie wykazuje też działanie neurotoksyczne na komórki rakowe nerwiaka płodowego[5]. Jest słabym inhibitorem monoaminooksydazy, enzymu metabolizującego neuroprzekaźniki[6].
Wbrew dawnym przypuszczeniom, mirystycyna nie jest metabolizowana do pochodnych amfetaminy; stwierdzono natomiast, że ulega ona demetylenacji i następczej metylacji[7].
Działanie psychoaktywne ujawnia się po spożyciu znacznie większych ilości substancji, niż jest obecna w gałce muszkatołowej stosowanej jako przyprawa kuchenna. Efekty psychoaktywne, po spożyciu sproszkowanej gałki muszkatołowej, pojawiają się po 2–7 h i trwają do 24 h, a niektóre efekty drugorzędowe do 72 h[8].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
- 1 2 A.T. Shulgin, Possible implication of myristicin as a psychotropic substance, „Nature”, 210 (5034), 1966, s. 380–384, DOI: 10.1038/210380a0, PMID: 5336379 (ang.).
- ↑ Myristicine [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 22 października 2024, numer katalogowy: PHL80886 [dostęp 2026-08-07].
- ↑ Myristicin, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 4276 [dostęp 2026-08-07] (ang.).
- ↑ Bo Kyung Lee i inni, Myristicin-induced neurotoxicity in human neuroblastoma SK-N-SH cells, „Toxicology Letters”, 157 (1), 2005, s. 49–56, DOI: 10.1016/j.toxlet.2005.01.012, PMID: 15795093 (ang.).
- ↑ Edward B. Truitt jr., Gilbert Duritz, Ethel M. Ebersberger, Evidence of monoamine oxidase inhibition by myristicin and nutmeg, „Proceedings of The Society for Experimental Biology and Medicine”, 112, 1963, s. 647–650, DOI: 10.3181/00379727-112-28128, PMID: 13994372 (ang.).
- ↑ Jochen Beyer, Dorothea Ehlers, Hans H. Maurer, Abuse of Nutmeg (Myristica fragrans Houtt.): Studies on the Metabolism and the Toxicologic Detection of its Ingredients Elemicin, Myristicin, and Safrole in Rat and Human Urine Using Gas Chromatography/Mass Spectrometry, „Therapeutic Drug Monitoring”, 28 (4), 2006, s. 568–75, DOI: 10.1097/00007691-200608000-00013, PMID: 16885726 (ang.).
- ↑ Nutmeg: Basics, [w:] Erowid [online] [dostęp 2011-08-12] (ang.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
