Mocowanie Canon FD

Mocowanie Canon FD – standard mocowania obiektywów do lustrzanek, opracowany przez japońską firmę Canon i wprowadzony na rynek w marcu 1971 wraz z aparatem Canon F-1^[1][2]. Był on głównym systemem wykorzystywanym w lustrzankach Canon do 1987 roku, kiedy wprowadzono na rynek serię aparatów Canon EOS, wykorzystującą nowsze mocowanie obiektywów EF. Wsparcie systemu Canon FD było kontynuowane aż do wydania na rynek w 1990 ostatniego aparatu z mocowaniem FD - Canona T60, oraz zakończenia produkcji Canona New F-1 w 1992^[3].

Mocowanie Canon FD jest mechanicznie kompatybilne z starszym mocowaniem Canon FL. Aparaty w systemie Canon FD mogą korzystać z obiektywów Canon FL, lecz z pomiarem światła oraz związanej z nią autoekspozycją możliwą tylko przez zamkniętą przysłonę^[3].

Obiektywy są montowane na aparat przy pomocy pierścienia, który dociska obiektyw do korpusu. Zaletą takiego rozwiązania jest zapobieganie tarcia między elementami mechanicznymi na obiektywie i aparacie, które ma miejsce w przypadku mocowania bagnetowego. Z względu na niezadowolenie użytkowników systemu, w późniejszej wersji Canon 'New' FD, metoda mocowania została zmieniona na pseudo-bagnetową; zamiast pierścienia obracany jest cały obiektyw, do którego została dodana blokada zwalniana przyciskiem^[4].

Aparat i obiektyw komunikują się między sobą za pomocą interfejsu mechanicznego. Wśród informacji przesyłanych przez interfejs znajduje się konfiguracja obiektywu: maksymalny możliwy stopień otwarcia przysłony oraz pozycja pierścienia przysłony. Aparat zamyka przysłonę za pomocą dolnego suwaka^[5].

Ważną cechą mocowania Canon FD jest możliwość automatycznego dobierania przysłony przez aparat. Jest to możliwe dzięki specjalnej pozycji pierścienia przysłony na obiektywie, oznaczonej literą 'A' (w starszych obiektywach również okręgiem)^[3]. Kiedy pierścień zostanie ustawiony w pozycji 'A', zostaje wysunięty pin, który sygnalizuje aparatowi możliwość dobierania przysłony. Dobranie przysłony przez aparat odbywa się za pomocą tego samego suwaka, który w innych przypadkach jest używany do sygnalizowania pozycji pierścienia przysłony.

• Canon F-1 (1971)
• Canon FTb (1971)
• Canon FTbn (1973)
• Canon EF (1973)
• Canon TLb (1974)
• Canon TX (1975)
• Canon F-1n (1976)
• Canon AE-1 (1976)
• Canon AT-1 (1976)
• Canon A-1 (1978)
• Canon AV-1 (1979)
• Canon New F-1 (1981)
• Canon AE-1 Program (1981)
• Canon AL-1 (1982)
• Canon T50 (1983)
• Canon T70 (1984)
• Canon T80 (1985)
• Canon T90 (1986)
• Canon T60 (1990)