Mokrotyn
![]() | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Obwód | |||
| Rejon | |||
| Powierzchnia |
4,07 km² | ||
| Populacja |
| ||
| • liczba ludności |
812 | ||
| • gęstość |
199,51 os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
+380 3252 | ||
| Kod pocztowy |
80355 | ||
Położenie na mapie hromady Żółkiew ![]() | |||
Położenie na mapie Ukrainy ![]() | |||
Położenie na mapie obwodu lwowskiego ![]() | |||
Położenie na mapie rejonu lwowskiego ![]() | |||
Mokrotyn (ukr. Мокротин) – wieś na Ukrainie w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie żółkiewskim) obwodu lwowskiego. Wieś liczy 812 mieszkańców.
Historia
Wieś założona w 1399 roku. Wieś prawa wołoskiego Mokrotyń, położona była w pierwszej połowie XV wieku w ziemi lwowskiej województwa ruskiego[1]. Pod koniec XIX w. wieś w powiecie żółkiewskim[2].
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Mokrotyn powiecie żółkiewski w woj. lwowskim[3]. W kwietniu i maju 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 87 Polaków, grabiąc i paląc polskie gospodarstwa[4]. W drugiej połowie kwietnia 1944 oddział AK dokonał w Mokrotynie akcji odwetowej zabijając kilkunastu Ukraińców[5].
Przypisy
- ↑ Grzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 212, 222.
- ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI. Warszawa: 1880-1902, s. 632.
- ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 64, poz. 557 (ISAP)
- ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 1136, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
- ↑ Damian Karol Markowski, W cieniu Wołynia. „Antypolska akcja” OUN i UPA w Galicji Wschodniej 1943-1945, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2023, ISBN 978-83-08-08166-2, s. 212
Linki zewnętrzne
- Mokrotyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 632.





