Monika Kostera

Monika Kostera
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

28 lutego 1963
Warszawa

Profesor nauk ekonomicznych
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność:
socjologia zarządzania, zarządzanie humanistyczne, etnografia organizacji, antropologia organizacji, teoria organizacji, zarządzanie ludźmi
Alma Mater

Uniwersytet w Lund Uniwersytet Warszawski

Doktorat

27 czerwca 1990 – nauki o zarządzaniu
Uniwersytet Warszawski
promotor: Andrzej Koźmiński

Habilitacja

5 czerwca 1996 – nauki o zarządzaniu
Uniwersytet Warszawski

Profesura

18 października 2004
(nauk ekonomicznych)
23 września 2017
(nauk humanistycznych)

Polska Akademia Umiejętności
Status

Członkini Komisji Zarządzania Kulturą i Mediami

Pracowniczka naukowo-dydaktyczna
Uczelnia

Uniwersytet Jagielloński

Okres zatrudn.

od 2014

Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Okres zatrudn.

2000–2014

Uczelnia

Uniwersytet Linneusza

Okres zatrudn.

2005–2014

Strona internetowa

Monika Maria Kostera - polska socjolożka i badaczka zarządzania. Jest znana ze swojego wkładu w teorię organizacji, a szczególnie wiedzę dotyczącą archetypów organizacji i mitów, opowieści zarządczych i etnografii organizacji. Jest profesorem badawczym na Uniwersytecie Warszawskim[1], Södertörn University w Szwecji[2] oraz profesorem gościnnym w Université de Rennes i Université Paris-Nanterre.

Życiorys

Działalność naukowa

Absolwentka Uniwersytetu w Lund (1983) i Uniwersytetu Warszawskiego (1988). Na Wydziale Zarządzania UW w roku 1990 uzyskała doktorat na podstawie pracy Szwedzki styl zarządzania, przejawy, uwarunkowania, kierunki rozwoju[3] (promotor: Andrzej Koźmiński). Habilitowała się w 1996 na podstawie opracowania Postmodernizm w zarządzaniu[4]. W latach 1997–2003 profesor w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania (obecnie Akademia Leona Koźmińskiego) w Warszawie. W latach 2000–2002 kierowała Interdycyplinarnym Centrum Badań Organizacji w Akademii Leona Koźmińskiego. W 2004 otrzymała tytuł profesora nauk ekonomicznych. Była m.in. kierowniczką Katedry Systemów Zarządzania na Uniwersytecie Warszawskim, kierowniczką Katedry Kultury Współczesnej Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesorem organizacji i zarządzania na Uniwersytecie Linneusza w Szwecji, profesorem (Professor and Chair) zarządzania na Uniwersytecie w Durham w Wielkiej Brytanii. Członkini Komisji Zarządzania Kulturą i Mediami Polskiej Akademii Umiejętności[5]. Uznano ją za posiadającą kwalifikacje profesora zarządzania i socjologii w pięciu krajach (Polska, Szwecja, Wielka Brytania, Norwegia i Francja). W 2017 r. otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych.

Opublikowała 57 książek w języku polskim i angielskim w wydawnictwach takich jak Polity, Blackwell, Edward Elgar, PWN oraz liczne artykuły naukowe w międzynarodowych czasopismach, m.in. Organization Studies, Journal of Organizational Behavior, Human Relations i British Journal of Management. Członkini naukowych rad redakcyjnych pism naukowych i współredaktorka, m.in. European Management Review, Management Learning, British Journal of Management oraz Gender, Work & Organization. Obecnie wraz z Anną Górską pełni funkcję współredaktorki naczelnej czasopisma Tamara: Journal for Critical Organization Inquiry[6].

Jej główny wkład w wiedzę dotyczy zarządzania humanistycznego oraz antropologii i etnografii organizacji. Wcześniejsze badania Kostery dotyczyły zarządzania społecznego. Wniosła również wkład w wiedzę dotyczącą zmian organizacyjnych w okresie transformacji systemowej, a także w krytyczne nauki o zarządzaniu (critical management studies).

Jej obecne badania koncentrują się na dezalienacji pracy, roli wyobraźni w procesach organizowania, etnografii organizacji oraz organizacji procesu twórczego. Analizuje także kwestie godności człowieka w organizacjach, a także utopijne i dystopijne wizje przyszłości szkolnictwa wyższego. W swoich badaniach stosuje podejście etnograficzne. W niektórych ze swoich najnowszych publikacji – w tym w książce Management in a Liquid Modern World napisanej wspólnie z Jerzym Kociatkiewiczem, Ireną Bauman i Zygmuntem Baumanem (Cambridge UK 2015, ISBN 978-1-5095-0221-9, wydanie polskie Zarządzanie w płynnej nowoczesności, Dundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Warszawa 2017[7]) – zajmuje się tematem zarządzania w rzeczywistości społecznej postrzeganej przez pryzmat płynnej nowoczesności. Ponadto w swojej obecnej pracy bada kwestię godności ludzkiej w organizacjach oraz utopijne lub dystopijne wyobrażenia dotyczące przyszłości szkolnictwa wyższego i współczesnych uniwersytetów[8].

Pozostała działalność

Zasiada obok Krzysztofa Meissnera w radzie nadzorczej założonej przed 2001 spółki akcyjnej Scott Tiger[9], działającej w branży informatycznej i znanej jako pierwszy partner biznesowy uruchomionego w 2014 warszawskiego portalu żywności lokalnej RanoZebrano.pl[10]. Wchodziła m.in. z Witoldem Bieleckim, Krzysztofem Obłojem, Józefem Okolskim, Robertem Rządcą, Piotrem Szczepankowskim i Andrzejem Zawiślakiem w skład rady Międzynarodowej Fundacji Zarządzania, zarejestrowanej w 2002 i rozwiązanej po wyczerpaniu majątku w 2009[11].

W 2005 poparła Zielonych 2004. W 2015 przystąpiła do nowo powstałej Partii Razem i startowała z ósmego miejsca jej listy do Sejmu w okręgu warszawskim. Otrzymała 253 głosy. Brała też udział w tworzeniu programu gospodarczego partii. Obecnie bezpartyjna.

Publikuje także poezję w języku polskim, angielskim, szwedzkim i francuskim, m.in. zbiór I am not Magritte, wydany w 2020 przez wydawnictwo Wordcatcher (ISBN: 9781789422870). Jest również autorką prozy o charakterze eseju autobiograficznego.

Wybrane publikacje naukowe

Książki

  • Postmodernizm w zarządzaniu, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa 1996. [12]
  • Antropologia organizacji, PWN, Warszawa 2005.[13]
    • wyd. II: (z Pawłem Krzyworzeką i Martą Połeć) Antropologia organizacji. Jak prowadzić badania terenowe?, PWN, Warszawa 2023.
  • Organizacje i archetypy, Wolters Kluwer, Warszawa 2010. [14]
  • (z Martyną Śliwą) Zarządzanie w XXI wieku. Jakość, twórczość, kultura, Wolters Kluwer, Warszawa 2010 (wyd. II: 2012). [15]
  • Occupy Management!: Inspirations and Ideas for Self-organization and Self-management, Routledge, Abingdon 2014. [16]
  • (z Zygmuntem Baumanem, Ireną Bauman i Jerzym Kociatkiewiczem) Zarządzanie w płynnej nowoczesności, Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa 2017.[17]
  • After the Apocalypse: Finding Hope in Organizing, Zero Books, Winchester 2020 [18]
  • (z Pawłem Krzyworzeką i Martą Połeć) Antropologia organizacji: Jak prowadzić badania terenowe?" Warszawa: PWN 2023 [19]
  • The University of Hope, Oxford University Press, Oxford 2024 [20]
  • How to Teach Management Differently: Demanagement from teaching objectives to values[21], Edward Elgar, Cheltenham 2025
  • (z Pawłem Krzyworzeką) How to Be an Ethnographer, Edward Elgar, Cheltenham 2023[22]

Redakcje

  • (z Heather Hopfl) Interpreting the Maternal Organisation, Routledge, London 2003 [23]
  • Szef polski. Studia przypadku o roli kierownika w organizacjach, Wydawnictwo Akademickie Sedno, Warszawa 2012 [24]
  • Organizować z polotem. Wyobraźnia organizacyjna w praktyce, Wydawnictwo Akademickie Sedno, Warszawa 2013 [25]
  • O zarządzaniu historie niezwykłe. Studia przypadków z zarządzania humanistycznego, Difin, Warszawa 2014 [26]
  • O przedsiębiorczości historie niezwykłe. Studia przypadków z przedsiębiorczości humanistycznej, Difin, Warszawa 2014 [27]
  • Metody badawcze w zarządzaniu humanistycznym, Wydawnictwo Akademickie Sedno, Warszawa 2015 [28]
  • (z Beatą Glinką) Nowe kierunki w organizacji i zarządzaniu. Organizacje, konteksty, procesy zarządzania, Wolters Kluwer, Warszawa 2016 [29]
  • (z Bogusławem Nierenbergiem) Komunikacja społeczna w zarządzaniu humanistycznym, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2016 [30]
  • (z Michałem Izakiem i Michałem Zawadzkim) The Future of University Education, Palgrave Macmillan, Cham 2017 [31]
  • (z Michaelem Pirsonem) Dignity and the Organization, Palgrave Macmillan, London 2017 [32]
  • (z Łukaszem Gawłem) Etnografie instytucji dziedzictwa kulturowego, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2018[33]
  • (z Ewą Bogacz-Wojtanowską) Siłaczki, szefowe, społeczniczki. Polki, organizatorki, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2019 [34]
  • (z Danielem Ericssonem) Organizing Hope: Narratives for a Better Future, Elgar, Cheltenham 2019 [35]
  • (z Cezarym Woźniakiem) Aesthetics, Organization, and Humanistic Management, Routledge, New York 2021[36]
  • (z Jerzym Kociatkiewiczem) How to Do Social Science That Matters, Elgar, Cheltenham 2024 [37]

Wybrane artykuły

  • Kostera M., Proppe M., Szatkowski M., Staging the new romantic hero in the old cynical theater, Journal of Organizational Behavior, 16/6, p. 631-646 (1995)[38]
  • Kostera M., Hatch M.J., Koźminski A., The Three Faces of Leadership: Manager, artist, priest. London: Blackwell Publishing (2005).[39]
  • Jerzy Kociatkiewicz, Monika Kostera, The Good Manager: An Archetypical Quest for Morally Sustainable Leadership, „Organization Studies”, 33 (7), 2012, s. 861–878, DOI: 10.1177/0170840612445124 (ang.).
  • Jerzy Kociatkiewicz, Monika Kostera, Sherlock Holmes and the adventure of the rational manager: Organizational reason and its discontents, „Scandinavian Journal of Management”, 28 (2), 2012, s. 162–172, DOI: 10.1016/j.scaman.2012.01.003 (ang.).
  • Jerzy Kociatkiewicz, Monika Kostera, The speed of experience: The co-narrative method in experience economy education, „British Journal of Management”, 23 (4), 2012, s. 474–488, DOI: 10.1111/j.1467-8551.2011.00777.x.
  • Kostera, M. (2013). „Helikon S.A., czyli o sztuce, zarządzaniu i inspiracji”, Culture Management 6/2, s. 46–53. [40]
  • Jerzy Kociatkiewicz, Monika Kostera, Into the Labyrinth: Tales of Organizational Nomadism, „Organization Studies”, 36 (1), 2014, s. 55–71, DOI: 10.1177/0170840614546154 (ang.).
  • Kostera, M. i Szeluga-Romańska, M. (2014). Komunikowanie a humanistyczne aspekty roli profesjonalnej menedżera: Studium etnograficzne, Przedsiębiorczość i Zarządzanie, 15/11, s. 19–40.[41]
  • Kostera, M. i Sławecki, B. (2014). Opowieści o tworzeniu organizacji: Historiografia organizacji jako program badawczy i praktyczny, Problemy Zarządzania, 12/3, p. 47-63. [42]
  • Jerzy Kociatkiewicz, Monika Kostera, Committed qualitative research in management studies, „Problemy Zarzadzania”, 12 (1), s. 9–17, DOI: 10.7172/1644-9584.45.1 [dostęp 2017-05-19] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-08].
  • Jerzy Kociatkiewicz, Monika Kostera, Humanistic management: Agenda outline, „Problemy Zarzadzania”, 11 (44), s. 9–19, DOI: 10.7172/1644-9584.44.1 [dostęp 2017-05-19] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-30].
  • Batko R., Kostera M. (2015). „Rola mediów w budowaniu kapitału symbolicznego: przykład sektora publicznego w Polsce”, Zarządzanie Mediami, 3/1, s. 21–43. [43]
  • Gaggiotti, H., Kostera, M., Bresler, R. & San Román, B. (2015). „El nomadismo como epistemología del mundo organizacional contemporáneo”, Scripta Nova, Revista electrónica de Geografía y Ciencias Sociales, XIX/510-1. [44]
  • Chrostowski, A., Hensel, P. & Kostera, M. (2016). „Learning organizing through paradoxes: A tribute to Andrzej Zawiślak”, Tamara Journal for Critical Organizational Inquiry, 14, 4, p. 140-7.[45]
  • Kociatkiewicz J., Kostera M. (2016). „Grand plots of management bestsellers: Learning from narrative and thematic coherence”, Management Learning, 47/3, p. 324–342.[46]
  • Hugo Gaggiotti, Monika Kostera, Paweł Krzyworzeka, More than a method? Organisational ethnography as a way of imagining the social, „Culture and Organization”, 2016, s. 1–16, DOI: 10.1080/14759551.2016.1203312, ISSN 1475-9551.
  • Kostera M., Kociatkiewicz J., Parker M., The possibility of disalienated work: Being at work in alternative organizations, Human Relations (2020)[47]
  • Kostera M., Kociatkiewicz J.m ‘Our Marketing is Our Goodness’: Earnest Marketing in Dissenting Organizations, Journal of Business Ethics, 164(4), 731-744 (2020)[48]
  • Kostera M., Helin J., Srednicka J., Vertical ethnography: Writing the poetics of materiality. Management Learning, 55(5), 720-740 (2024)[49]
  • Kostera M., Kociatkiewicz J., Art as Communion with Non-Linearity: An Ethnography of Resonance. World Futures, 1-23. (2025)
  • Kostera M., Kociatkiewicz J., Learning differently. Management Learning, 56(1), 52-62 (2025)[50]
  • Art as Communion with Non-Linearity: An Ethnography of Resonance. World Futures, 1-23 (2026)[51]
  • Kostera M., The modern crusade: Missionaries of management come to Eastern Europe, „Management Learning”, 26(3), 1995, s. 331–352.[52]

Twórczość beletrystyczna

  • Orzechowa, Oficynka, Gdańsk 2018 [53]

Przypisy

  1. ↑ Wykładowcy WZ UW – eksperci i praktycy biznesu [online], WZ UW [dostęp 2026-03-09].
  2. ↑ Södertörn University – EMES [online] [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  3. ↑ Ludzie Nauki [online], ludzie.nauka.gov.pl [dostęp 2026-03-09].
  4. ↑ Ludzie Nauki [online], ludzie.nauka.gov.pl [dostęp 2026-03-09].
  5. ↑ Komisja Zarządzania Kulturą i Mediami PAU [online].
  6. ↑ Tamara: Journal for Critical Organization Inquiry [online], repozytorium.kozminski.edu.pl [dostęp 2026-03-09].
  7. ↑ Księgarnia Akademicka Kraków [online] [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  8. ↑ The University of Hope [online], global.oup.com [dostęp 2026-03-09].
  9. ↑ Scott Tiger spółka akcyjna (0000034597) [online], Krajowy Rejestr Sądowy [dostęp 2025-03-25].
  10. ↑ Internetowy targ z nowym inwestorem [online], kurier365.pl, 30 października 2017.
  11. ↑ Międzynarodowa Fundacja Zarządzania (0000124498) [online], Krajowy Rejestr Sądowy [dostęp 2025-03-25].
  12. ↑ Monika Kostera: Postmodernizm w zarządzaniu. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 1996. ISBN 978-83-208-1020-6. (pol.).
  13. ↑ Monika Kostera: Antropologia organizacji. Warszawa: PWN, 2005. ISBN 978-83-01-14367-2. (pol.).
  14. ↑ Monika Kostera: Organizacje i archetypy. Warszawa: Wolters Kluwer, 2010. ISBN 978-83-264-0228-4. (pol.).
  15. ↑ Monika Kostera, Martyna Śliwa: Zarządzanie w XXI wieku. Jakość, twórczość, kultura. Warszawa: Wolters Kluwer, 2010. ISBN 978-83-264-0697-8. (pol.).
  16. ↑ Monika Kostera: Occupy Management!: Inspirations and Ideas for Self-organization and Self-management. Abingdon: Routledge, 2014. ISBN 978-0-415-84045-9. (ang.).
  17. ↑ Monika Kostera, Zygmunt Bauman, Irena Bauman, Jerzy Kociatkiewicz: Zarządzanie w płynnej nowoczesności. Warszawa: Fundacja Bęc Zmiana, 2017. ISBN 978-83-62418-92-7. (pol.).
  18. ↑ Monika Kostera: After the Apocalypse: Finding Hope in Organizing. Winchester: Zero Books, 2020. ISBN 978-1-78904-676-2. (ang.).
  19. ↑ Monika Kostera, Paweł Krzyworzeka, Marta Połeć: Antropologia organizacji: Jak prowadzić badania terenowe?. Warszawa: PWN, 2023. ISBN 978-83-01-23057-0. (pol.).
  20. ↑ Monika Kostera: The University of Hope. Oxford: Oxford University Press, 2024. ISBN 978-0-19-286723-0. (ang.).
  21. ↑ How to Teach Management Differently [online], www.e-elgar.com [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  22. ↑ Monika Kostera, Paweł Krzyworzeka: How to Be an Ethnographer. Cheltenham: Edward Elgar Publishing, 2023. ISBN 978-1-0353-1897-3.
  23. ↑ Monika Kostera, Heather Höpfl: Interpreting the Maternal Organisation. London: Routledge, 2003. ISBN 978-0-415-30368-8.
  24. ↑ Monika Kostera: Szef polski. Studia przypadku o roli kierownika w organizacjach. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Sedno, 2012. ISBN 978-83-63354-04-0.
  25. ↑ Monika Kostera: Organizować z polotem. Wyobraźnia organizacyjna w praktyce. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Sedno, 2013. ISBN 978-83-63354-65-1.
  26. ↑ Monika Kostera: O zarządzaniu historie niezwykłe. Studia przypadków z zarządzania humanistycznego. Warszawa: Difin, 2014. ISBN 978-83-7641-992-8.
  27. ↑ Monika Kostera: O przedsiębiorczości historie niezwykłe. Studia przypadków z przedsiębiorczości humanistycznej. Warszawa: Difin, 2014. ISBN 978-83-7641-993-5.
  28. ↑ Monika Kostera: Metody badawcze w zarządzaniu humanistycznym. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Sedno, 2015. ISBN 978-83-63354-89-7.
  29. ↑ Monika Kostera, Beata Glinka: Nowe kierunki w organizacji i zarządzaniu. Organizacje, konteksty, procesy zarządzania. Warszawa: Wolters Kluwer, 2016. ISBN 978-83-264-8618-5.
  30. ↑ Monika Kostera, Bogusław Nierenberg: Komunikacja społeczna w zarządzaniu humanistycznym. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016. ISBN 978-83-233-4071-8.
  31. ↑ Michał Izak, Monika Kostera, Michał Zawadzki: The Future of University Education. Cham: Palgrave Macmillan, 2017. ISBN 978-3-319-46893-8.
  32. ↑ Monika Kostera, Michael Pirson: Dignity and the Organization. London: Palgrave Macmillan, 2017. ISBN 978-1-137-59300-5.
  33. ↑ Monika Kostera, Łukasz Gaweł: Etnografie instytucji dziedzictwa kulturowego. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2018. ISBN 978-83-233-4385-6.
  34. ↑ Monika Kostera, Ewa Bogacz-Wojtanowska: Siłaczki, szefowe, społeczniczki. Polki, organizatorki. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2019. ISBN 978-83-233-4639-0.
  35. ↑ Monika Kostera, Daniel Ericsson: Organizing Hope: Narratives for a Better Future. Cheltenham: Edward Elgar Publishing, 2019. ISBN 978-1-78990-751-3.
  36. ↑ Monika Kostera, Cezary Woźniak: Aesthetics, Organization, and Humanistic Management. New York: Routledge, 2021. ISBN 978-0-367-56454-9.
  37. ↑ Monika Kostera, Jerzy Kociatkiewicz: How to Do Social Science That Matters. Cheltenham: Edward Elgar Publishing, 2024. ISBN 978-1-0353-0105-0.
  38. ↑ Monika Kostera, MirosłW Proppé, Maciej Szatkowski, Staging the new romantic hero in the old cynical theatre: On managers, roles and change in Poland, „Journal of Organizational Behavior”, 16 (S1), 1995, s. 631–646, DOI: 10.1002/job.4030160704 [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  39. ↑ Monika Kostera, Mary Jo Hatch, Andrzej Koźmiński: The Three Faces of Leadership: Manager, Artist, Priest. London: Blackwell Publishing, 2005. ISBN 978-1-4051-2469-0. (ang.).
  40. ↑ Monika Kostera. Helikon S.A., czyli o sztuce, zarządzaniu i inspiracji. „Culture Management”, s. 46–53, 2013. (pol.).
  41. ↑ Monika Kostera, M. Szeluga-Romańska. Komunikowanie a humanistyczne aspekty roli profesjonalnej menedżera: Studium etnograficzne. „Przedsiębiorczość i Zarządzanie”, s. 19–40, 2014. (pol.).
  42. ↑ Monika Kostera, B. Sławecki. Opowieści o tworzeniu organizacji: Historiografia organizacji jako program badawczy i praktyczny. „Problemy Zarządzania”, s. 47–63, 2014. (pol.).
  43. ↑ R. Batko, Monika Kostera. Rola mediów w budowaniu kapitału symbolicznego: przykład sektora publicznego w Polsce. „Zarządzanie Mediami”, s. 21–43, 2015. (pol.).
  44. ↑ H. Gaggiotti, Monika Kostera, R. Bresler, B. San Román. El nomadismo como epistemología del mundo organizacional contemporáneo. „Scripta Nova. Revista electrónica de Geografía y Ciencias Sociales”, 2015. (hiszp.).
  45. ↑ A. Chrostowski, P. Hensel, Monika Kostera. Learning organizing through paradoxes: A tribute to Andrzej Zawiślak. „Tamara Journal for Critical Organizational Inquiry”, s. 140–147, 2016. (ang.).
  46. ↑ Jerzy Kociatkiewicz, Monika Kostera. Grand plots of management bestsellers: Learning from narrative and thematic coherence. „Management Learning”, s. 324–342, 2016. (ang.).
  47. ↑ Sage Journals: Discover world-class research, Sage Journals, DOI: 10.1177/0018726720916762 [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  48. ↑ Jerzy Kociatkiewicz, Monika Kostera, ‘Our Marketing is Our Goodness’: Earnest Marketing in Dissenting Organizations, „Journal of Business Ethics”, 164 (4), 2020, s. 731–744, DOI: 10.1007/s10551-019-04396-1, ISSN 1573-0697 [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  49. ↑ Sage Journals: Discover world-class research, Sage Journals, DOI: 10.1177/13505076231207940 [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  50. ↑ Sage Journals: Discover world-class research, Sage Journals, DOI: 10.1177/13505076241289120 [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  51. ↑ Monika Kostera, Art as Communion with Non-Linearity: An Ethnography of Resonance, „World Futures”, 2026, s. 1–23, DOI: 10.1080/02604027.2026.2628518, ISSN 0260-4027 [dostęp 2026-03-09] (ang.).
  52. ↑ Monika Kostera. The modern crusade: Missionaries of management come to Eastern Europe. „Management Learning”, s. 331–352, 1995. DOI: 10.1177/1350507695263003.
  53. ↑ Monika Kostera: Orzechowa. Gdańsk: Oficynka, 2018. ISBN 978-83-65891-32-7. (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne