Monotoma bicolor

	Monotoma bicolor
	A. Villa et G.B. Villa, 1835
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze wielożerne
Nadrodzina	zgniotki
Rodzina	obumierkowate
Rodzaj	Monotoma
Podrodzaj	Monotoma (Monotoma)
Gatunek	Monotoma (Monotoma) bicolor
Synonimy
	Monotoma elongata Rey, 1889; Monotoma expansa Rey, 1889; Monotoma quadricollis Aube, 1837; Monotoma obtusicollis Motschulsky, 1845; Monotoma quisquiliarum L. Redtenbacher, 1849; Monotoma parallela LeConte, 1855; Monotoma thomsoni Reitter, 1891; Monotoma seriata Reitter, 1901;
	Monotoma elongata Rey, 1889; Monotoma expansa Rey, 1889; Monotoma quadricollis Aube, 1837; Monotoma obtusicollis Motschulsky, 1845; Monotoma quisquiliarum L. Redtenbacher, 1849; Monotoma parallela LeConte, 1855; Monotoma thomsoni Reitter, 1891; Monotoma seriata Reitter, 1901;

Monotoma bicolor – gatunek chrząszcza z rodziny obumierkowatych.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1835 roku przez Antonia Villę i Giovanniego Baptistę Villę^[1].

Morfologia

Chrząszcz o ciele długości od 2 do 2,3 mm. Głowa ma lekko opadające ku dołowi nadustek i przód czoła, duże i półkoliste oczy oraz krótkie, acz dłuższe niż u M. brevicollis, nieco zgrubiałe i zaokrąglone skronie. Zagłębienia na bokach głowy nie występują. Przedplecze jest prostokątne w zarysie, o szeroko zaokrąglonych kątach przednich i pozbawionych płatowatego wyrostka kątach tylnych. Powierzchnia przedplecza jest matowa i gęsto punktowana, zaopatrzona w słabo widoczne bruzdki boczne. Powierzchnia pokryw jest silnie punktowana, matowa i porośnięta owłosieniem^[2].

Ekologia i występowanie

Owad ten zasiedla rozkładającą się materię roślinną. Występuje m.in. w pryzmach kompostowych, sianie, słomie i bocianich gniazdach. Owady dorosłe spotykane są cały rok, niekiedy przylatują do światła^[2]^[3].

Chrząszcz pierwotnie palearktyczny, ale zawleczony do nearktycznej Ameryki Północnej i krainy australijskiej^[3]^[1].

W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Malcie, Danii, Szwecji, Finlandii, Łotwy^[1], Polski^[2]^[3], Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Rosji, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Grecji i europejskiej części Rosji. W Afryce Północnej podawany jest z Wysp Kanaryjskich, Madery, Maroka, Algierii, Tunezji i Egiptu. W Azji notowany jest z Cypru, anatolijskiej części Turcji, Syrii, Izraela, Gruzji, Azerbejdżanu, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Tadżykistanu, Afganistanu oraz chińskich: Gansu, Hebei, Jiangsu, Liaoningu, Mongolii Wewnętrznej, Szantungu i Shanxi^[1].

Przypisy

1 2 3 4 J.J. Jelínek J.J., family Monotomidae Laporte, 1840, [w:] IvanI. Löbl, AlešA. Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume IV. Elateroidea - Derodontoidea - Bostrichoidea - Lymexyleoidea - Cleroidea - Cucujoidea, Stenstrup, Denmark: Apollo Books, 2007, s. 493, ISBN 87-88757-73-0 .
1 2 3 Stanisław Ślipiński: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 63. Monotomidae. Warszawa, Wrocław: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1981.
1 2 3 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 14. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 3.. Warszawa: 1987.

[cpc-1] 1 2 3 4 J.J. Jelínek J.J., family Monotomidae Laporte, 1840, [w:] IvanI. Löbl, AlešA. Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume IV. Elateroidea - Derodontoidea - Bostrichoidea - Lymexyleoidea - Cleroidea - Cucujoidea, Stenstrup, Denmark: Apollo Books, 2007, s. 493, ISBN 87-88757-73-0 .

[Ślipiński-2] 1 2 3 Stanisław Ślipiński: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 63. Monotomidae. Warszawa, Wrocław: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1981.

[Burakowskietal-3] 1 2 3 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 14. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 3.. Warszawa: 1987.

[1]

[2]

[3]