Morinit
 okaz z Finlandii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
NaCa2Al2(PO4)2(OH)F4·2H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4–4,5[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, tabliczkowy, wydłużony, spłaszczony[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Gęstość |
2,94–2,96 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, jasnoróżowa, czerwony; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty, perłowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,553–1,567 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,014[1] dyspersja (optyka): silna[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DM.05[1] |
Morinit – rzadki minerał z rodziny fosforanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, wydłużonym, spłaszczonym i tabliczkowym[1][2]. Występuje również w skorupach lub agregatach w postaci promieniowo-włóknistej, botryoidalnej lub kolumnowej[1][2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego[1][2]. Posiada białą rysę oraz szklisty bądź perłowy połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w druzach w pegmatycie[1][2]. Towarzyszą mu zwykle apatyt, augelit, kasyteryt, roszeryt, wardyt, wavellit, kwarc, fluoryt, magnezyt, gayit, fluornatrocoulsellit, fluorwavellit, leukofosfit oraz montebrasyt[1][2]. Spotykany w Argentynie, Australii (Tasmania), Kanadzie, Czechach, Finlandii, we Francji, Niemczech, Japonii, Kazachstanie, Namibii (Erongo), Portugalii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Dakota Południowa)[1][2].