Mostafa Derkaoui

Mostafa Derkaoui
مصطفى الدرقاوي
Data i miejsce urodzenia

2 listopada 1941 lub 1944
Oujda (późn. Wadżda)

Data i miejsce śmierci

20 sierpnia 2026
Casablanca

Zawód

reżyser filmowy

Odznaczenia

Mostafa Derkaoui, także Mustapha Derkaoui (arab. مصطفى الدرقاوي, Muṣṭafà ad-Darqāwī, ur. 12 listopada 1941[1] lub 1944[2] w Oujdzie, zm. 20 sierpnia 2026 w Casablance[3][4])[1] – marokański reżyser filmowy.

Życiorys

W 1962 roku[5][6] uzyskał tytuł licencjata filozofii na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Casablance[7], po czym kontynuował naukę w Konserwatorium Sztuk Dramatycznych w Casablance. W 1965 roku rozpoczął naukę w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej i Teatralnej w Łodzi, gdzie ukończył reżyserię[5][6] (1972)[1], broniąc dyplom filmem pt. Gdzieś pewnego dnia, pod kierunkiem Henryka Kluby[7].

W roku 1972 powrócił do Maroka[8]. W 1974 założył wraz z bratem Abdelkrimem Derkaoui i Larbim Belakkafem firmę „Basma-Production”, zajmującą się produkcją filmów. W latach 1973–1975 był członkiem Marokańskiego Centrum Kinematograficznego. W 1980 roku założył firmę „ART 7”. We wrześniu 2000 roku został mianowany przewodniczącym jury Festiwalu Filmów Afrykańskich w Churibce[5][6].

Wyreżyserował liczne filmy telewizyjne i opery mydlane, a także wystąpił również w kilku własnych filmach[5][6]. W roku 2022 powstał film w reżyserii Sophie Delvallée, przedstawiający karierę Derkaouiego pt. Librement Mostafa Derkaoui (2022)[8], w którym sam wystąpił[1].

Filmografia

  • Amghar (1968)
  • Adopcja (1968)
  • Ludzie z piwnicy (1969)
  • Gdzieś pewnego dnia (1971)[1]
  • About Some Meaningless Events (1974)[9]
  • Les Cendres du clos (arab. Ramâd al-zariba, 1976)[10]
  • Deux moins un (1979)
  • L’agonie d’une fleur (1980)
  • Portraits de famille (1980)[5][6]
  • Les beaux jours de Shehrazade (1982)
  • Titre provisoire (1984)
  • Le doux murmure du vent (1990)[11]
  • Fiction première (arab. Riwâya'ûlâ, 1992)
  • La Guerre du Golfe... et après! (arab. Harbu al-khalîj wa ba’du?, ang. The Gulf War... What Next?, 1992) – współreżyserzy: Nouri Bouzid, Néjia Ben Mabrouk, Borhane Alaouié
  • Je(u) au passé (1994)[10]
  • Les sept portes de la nuit (1994)[8]
  • La grande allégorie (1995)
  • Les amours de Hadj Mokhtar Soldi (2000)
  • Casablanca by Night (2003)
  • Casablanca Day Light (2004)[8]
  • Hmida Ejayeh (2023)[12]

Odznaczenia

  • Oficer Narodowego Orderu Zasługi Maroka (2016)[13]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Mustapha Derkaoui [online], FilmPolski [dostęp 2025-02-11].
  2. ↑ Roy Armes, Roots of the New Arab Film, Indiana University Press, 6 stycznia 2018, ISBN 978-0-253-03173-0 [dostęp 2025-02-11] (ang.).
  3. ↑ Hella Habib, Mostafa Derkaoui, une autre idée du cinéma marocain [online], lecourrierdelatlas.com, 21 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2026-08-21] (fr.).
  4. ↑ Adil Faouzi, Moroccan Filmmaker Mostafa Derkaoui Dies at 82 in Casablanca [online], Morocco World News, 21 sierpnia 2026 [dostęp 2026-08-21] (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 Centre Cinematographique Marocain [online], ccm.ma [dostęp 2025-02-11].
  6. 1 2 3 4 5 Les Beaux Jours de Sheherazade [online], Marrakech International Film Festival [dostęp 2025-02-11] (fr.).
  7. 1 2 Czesław Dondziłło, Łącznik z Casablanki, „Film” (33), 1984 [dostęp 2025-02-15] (pol.).
  8. 1 2 3 4 4.1 Mostafa Derkaoui – Cinima 3: Łódź–Casablanca [online], cinima3.com [dostęp 2025-02-15] (ang.).
  9. ↑ GmbH & Co KG, Filmografie Mostafa Derkaoui [online], fernsehserien.de [dostęp 2025-02-15] (niem.).
  10. 1 2 Africiné – Mostapha Derkaoui [online], Africiné [dostęp 2025-02-17] (fr.).
  11. ↑ Centre Cinematographique Marocain [online], ccm.ma [dostęp 2025-02-17].
  12. ↑ Avec «Hmida Ejayeh», Mostafa Derkaoui signe son grand retour au devant de la scène [online], Albayane, 1 listopada 2023 [dostęp 2025-02-15] (fr.).
  13. ↑ Voici les personnalités décorées par le roi Mohammed VI [online], bladi.net [dostęp 2025-02-11] (fr.).