Mrocznik
| Chalinolobus | |||
| Peters, 1867[1] | |||
![]() Mrocznik duży (Ch. gouldii) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
mrocznik | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Vespertilio tuberculatus Forster, 1844 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Mrocznik[2] (Chalinolobus) – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii, na Nowej Gwinei, Nowej Kaledonii i Nowej Zelandii[3][4][5].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 39,6–75 mm, długość ogona 26–50 mm, długość ucha 7,2–17,5 mm, długość tylnej stopy 6,1–9,6 mm, długość przedramienia 31–48 mm; masa ciała 3–18 g[4][6].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1867 roku niemiecki zoolog Wilhelm Peters w artykule zatytułowanym Dalsze informacje na temat wiedzy o nietoperzach, zwłaszcza o gatunkach, można znaleźć w Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie i Berlinie opublikowanym w czasopiśmie „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) mrocznik nowozelandzki (Ch. tuberculatus).
Etymologia
Chalinolobus: χαλινος khalinos ‘kącik ust’; λοβός lobos ‘płatek’[7].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[8][6][3][2]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa[2] | Podgatunki[4][3][6][9] | Rozmieszczenie geograficzne[4][3][6][9] | Podstawowe wymiary[4][6][9][a] | Status IUCN[10] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Chalinolobus orarius | Parnaby, A.G. King, S. Hamilton & Eldridge, 2024 | gatunek monotypowy | endemit Papui-Nowej Gwinei: Nowa Gwinea (Prowincja Zachodnia i Centralna) | DC: brak danych DO: brak danych DP: 3,6–3,8 cm MC: 6–8,5 g |
NE | ||
![]() |
Chalinolobus dwyeri | Ryan, 1966 | mrocznik wielkouchy | gatunek monotypowy | endemit Australii: południowo-wschodni Queensland i wschodnia Nowa Południowa Walia; zakres wysokości: powyżej 1500 m n.p.m. | DC: 4,3–5,6 cm DO: 3,4–5 cm DP: 3,7–4,5 cm MC: 5,5–12,2 g |
VU |
| Chalinolobus picatus | (Gould, 1852) | mrocznik łaciaty | gatunek monotypowy | endemit Australii: południowo-wschodni Queensland, północno-zachodnia Nowa Południowa Walia i wschodnia Australia Południowa; zakres wysokości: 40–400 m n.p.m. | DC: 4–5 cm DO: 2,9–3,9 cm DP: 3,1–3,6 cm MC: 3–8 g |
NT | |
| Chalinolobus nigrogriseus | (Gould, 1852) | mrocznik siwy | gatunek monotypowy | południowo-wschodnia Nowa Gwinea (wraz z wyspą Fergusson) oraz Australia (północno-wschodnia Australia Zachodnia, Terytorium Północne, Queensland, północno-wschodnia Nowa Południowa Walia oraz niektóre przybrzeżne wyspy; zakres wysokości: 0–300 m n.p.m. | DC: 4–5,8 cm DO: 2,6–4,3 cm DP: 3,2–3,9 cm MC: 4,2–10 g |
LC | |
![]() |
Chalinolobus gouldii | (J.E. Gray, 1841) | mrocznik duży | gatunek monotypowy | endemit Australii: kontynent z wyjątkiem półwyspu Jork i niziny Nullarbor, przybrzeżnych wysp, Tasmanii i wysp przybrzeżnych, Tas i wyspy Norfolk; zakres wysokości: 0–1500 m n.p.m. | DC: 4,6–7,5 cm DO: 4–5 cm DP: 3,7–4,8 cm MC: 8–18 g |
LC |
| Chalinolobus neocaledonicus | Revilliod, 1914 | mrocznik nowokaledoński | gatunek monotypowy | endemit Nowej Kaledonii: wyspa Nowa Kaledonia; niepotwierdzony na Wyspach Lojalności (wyspa Lifou) | DC: około 5 cm DO: 3,3–4,4 cm DP: 3,5–4 cm MC: 8,3–9,7 g |
EN | |
![]() |
Chalinolobus morio | (J.E. Gray, 1841) | mrocznik czekoladowy | gatunek monotypowy | endemit Australii: głównie południowa i wschodnia część (wraz zw Wyspą Kangura, Wielką Wyspą Piaszczystą i Tasmanią), rozproszony w zachodni-środkowej Australii Zachodniej, północnym Terytorium Północnym, północnej Australii Południowej i Queenslandzie; zakres wysokości: 0–1570 m n.p.m. | DC: 4–6,1 cm DO: 3,9–4,9 cm DP: 3,5–4,2 cm MC: 5,5–13 g |
LC |
![]() |
Chalinolobus tuberculatus | (Forster, 1844) | mrocznik nowozelandzki | gatunek monotypowy | endemit Nowej Zelandii: Wyspa Północna i Południowa, wraz z wyspami Great i Little Barrier, Kapiti oraz Stewart; zakres wysokości: 0–1000 m n.p.m. | DC: 4,2–6,3 cm DO: 3–4,6 cm DP: 3,7–4,6 cm MC: 7,1–12,5 g |
CR |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NT – gatunek bliski zagrożenia, VU – gatunek narażony, EN – gatunek zagrożony, CR – gatunek krytycznie zagrożony; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Uwagi
- ↑ DC – długość ciała; DO – długość ogona; DP – długość przedramienia; MC – masa ciała
Przypisy
- 1 2 W. Peters. Fernere Mittheilungen zur Kenntnifs der Flederthiere, namentlich uber Arten des Leidener und Britischen Museums. „Monatsberichte der Königlichen Preussische Akademie des Wissenschaften zu Berlin”. Aus dem Jahre 1866, s. 679, 1866. (niem.).
- 1 2 3 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 122–123. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 3 4 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 222–224. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- 1 2 3 4 5 R. Moratelli, C. Burgin, V. Cláudio, R. Novaes, A. López-Baucells & R. Haslauer: Family Vespertilionidae (Vesper Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 795–799. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Chalinolobus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-03-05]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 533–534. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 178, 1904. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-08-17]. (ang.).
- 1 2 3 H.E. Parnaby, A.G. King, S. Hamilton & M.D.B. Eldridge. A new species of lobe-lipped bat (Chalinolobus: Vespertilionidae) from southern Papua New Guinea. „Zootaxa”. 5492 (2), s. 301–324, 2024. DOI: 10.11646/zootaxa.5492.3.1. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Chalinolobus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-03-12]. (ang.).




