NS Arktika
 | |
| Bandera | |
|---|---|
| Historia | |
| Stocznia |
Baltic Shipyard, Leningrad |
| Data budowy |
1971 |
| Data wodowania |
1974 |
| Data oddania do eksploatacji |
1975 |
| Data wycofania ze służby |
2008 |
| Dane techniczne | |
| Wyporność |
23 460 t |
| Liczebność załogi |
149 |
| Długość całkowita (L) |
148 m |
| Szerokość (B) |
28 m |
| Zanurzenie (D) |
11 m |
| Napęd mechaniczny | |
| Silnik | |
| Moc silnika |
55 MW |
| Prędkość maks. |
20 w. |
NS Arktika (ros. Арктика) – lodołamacz radziecki o napędzie jądrowym typu Arktika.
Władze radzieckie, zachęcone rezultatami pracy pierwszego atomowego lodołamacza Lenin, zleciły budowę kolejnych jednostek. W 1974 w stoczni leningradzkiej zwodowano Arktikę. Do eksploatacji weszła rok później. 17 sierpnia 1977 Arktika, jako pierwszy na świecie statek nawodny, dotarła do bieguna północnego, krusząc po drodze lód o grubości 4 m[1].
W październiku 2008 został wycofany z eksploatacji[2]. Siłownia okrętu składała się z 3 reaktorów jądrowych. Zapas paliwa umożliwiał pływanie przez 3 lata bez zawijania do portów[3].
Przypisy
- ↑ Uznanie dla zdobywców Bieguna, „Dziennik Polski” (188), 1977, s. 1-2.
- ↑ Списанный атомный ледокол «Арктика» доставлен на место разделки [online] [dostęp 2026-01-01] [zarchiwizowane z adresu 2025-08-29] (ros.).
- ↑ Life time for nuclear icebreakers prolonged - Bellona [online], www.bellona.org [dostęp 2026-01-01] [zarchiwizowane z adresu 2009-01-07].
Bibliografia
- Ryszard Szepke: 1000 słów o atomie i technice jądrowej. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982. ISBN 83-11-06723-6. (pol.).