Nathalie Santer

Nathalie Santer
Data i miejsce urodzenia

28 marca 1972
San Candido

Klub

CS Forestale

Wzrost

172 cm

Debiut w PŚ

20.01.1990, Anterselva (30. miejsce – b.indywidualny)

Pierwsze punkty w PŚ

18.01.1992, Ruhpolding
(12. miejsce – sprint)

Pierwsze podium w PŚ

21.01.1993, Anterselva
(3. miejsce – b.indywidualny)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Mistrzostwa Europy
brązWindischgarsten 1997sprint
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Canmore 1992 sprint
Puchar Świata
2. miejsce
1993/1994
Puchar Świata (bieg indywidualny)
Mała kryształowa kula
1993/1994
2. miejsce
1992/1993
Puchar Świata (sprint)
2. miejsce
1993/1994

Nathalie Santer (ur. 28 marca 1972 w San Candido) – włoska biathlonistka, reprezentująca barwy Belgii od 2006 roku.

Kariera

Pochodzi ze sportowej rodziny. Jej matka jest Belgijką, a ojciec Włochem, Santer posiada obywatelstwa obu krajów. Ma dwie siostry: Saskię, również biathlonistkę i Stephanie – biegaczkę narciarską. Pierwszy sukces w karierze osiągnęła w 1992 roku, zdobywając srebrny medal w sprincie podczas mistrzostw świata juniorów w Canmore.

W Pucharze Świata zadebiutowała 20 stycznia 1990 roku w Anterselvie, zajmując 30. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty (w sezonach 1984/1985-1999/2000 punktowało 25. najlepszych zawodniczek) wywalczyła 18 stycznia 1992 roku w Ruhpolding, gdzie zajęła 12. miejsce w sprincie. Pierwszy raz na podium zawodów pucharowych stanęła 21 stycznia 1993 roku w Anterselvie, gdzie rywalizację w biegu indywidualnym ukończyła na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Iwa Karagiozowa z Bułgarii i Kanadyjka Myriam Bédard. W kolejnych startach jeszcze 14 razy stawała na podium, odnosząc przy tym trzy zwycięstwa: 9 grudnia 1993 roku w Bad Gastein triumfowała w biegu indywidualnym, a 11 grudnia 1993 roku tej samej miejscowości i 15 stycznia 2000 roku Ruhpolding wygrywała sprinty. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1993/1994, kiedy zajęła drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, za reprezentującą Białoruś Swietłaną Paramyginą. W tym samym sezonie wygrała też klasyfikację biegu indywidualnego, a w klasyfikacji sprintu była druga. Ponadto w sezonie 1992/1993 była druga w klasyfikacji biegu indywidualnego.

W 1992 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Albertville, zajmując ósme miejsce w biegu indywidualnym, szesnaste w sprincie i trzynaste w sztafecie. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer jej najlepszym wynikiem było szóste miejsce w sprincie. W tej samej konkurencji zajęła także dziesiąte miejsce podczas igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku. Brała też udział w dwóch kolejnych igrzyskach, jednak plasowała się poza czołową dziesiątką.

Na mistrzostwach świata w Borowcu w 1993 roku zajęła trzynaste miejsce w biegu indywidualnym i 42. miejsce w sprincie. Wielokrotnie startowała na imprezach tego cyklu, jednak nigdy nie zdobyła medalu. Najbliżej podium była na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku, gdzie była czwarta w biegu indywidualnym. Walkę o medal przegrała tam z Ołeną Petrową z Ukrainy o 7,3 sekundy. Była też między innymi siódma w sprincie podczas mistrzostw świata w Anterselvie rok wcześniej.

W 2008 roku zakończyła karierę[1].

W latach 2006–2012 jej mężem był norweski biathlonista – Ole Einar Bjørndalen[2].

Osiągnięcia

Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1992 Albertville 8. 16. nd. nd. 13. nd. –


1994 Lillehammer 25. 6. nd. nd. – nd. –


1998 Nagano 18. 10. nd. nd. – nd. –


2002 Salt Lake City DNF 40. DNS nd. 11. nd. –


2006 Turyn 52. 26. 38. – 12. nd. –
Rok Miejscowość Konkurencje
IN SP PU MS RL MR SR
1993 Borowec 13. 42. nd. nd. – nd. –


1995 Anterselva 34. 7. nd. nd. 17. nd. –


1996 Ruhpolding 4. 15. nd. nd. 15. nd. –


1997 Osrblie 19. 18. 29. nd. 17. nd. –


1998 Pokljuka nd. nd. 26. nd. nd. nd. –


1999 Kontiolahti/Oslo 54. 29. 39. – – nd. –


2000 Oslo 30. 33. 28. DNF – nd. –


2001 Pokljuka 8. 22. 21. 20. 8. nd. –


2002 Pokljuka nd. nd. nd. 23. nd. nd. –


2003 Chanty-Mansyjsk 30. 46. 35. – 12. nd. –


2004 Oberhof 28. 10. 53. 27. 12. nd. –


2005 Hochfilzen 58. 63. – – 13. nd. –


2006 Pokljuka nd. nd. nd. nd. nd. DNS. –


2007 Anterselva 81. 57. 50. – – 21. –


2008 Östersund 66. 64. – – – – –

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
1989/1990 -
1990/1991 -
1991/1992 32.
1992/1993 4.
1993/1994 2.
1994/1995 16.
1995/1996 6.
1996/1997 25.
1997/1998 19.
1998/1999 40.
1999/2000 12.
2000/2001 15.
2001/2002 29.
2002/2003 52.
2003/2004 50.
2004/2005 78.
2005/2006 78.
2006/2007 58.
2007/2008 -

Miejsca na podium chronologicznie

Lp.DzieńRokMiejscowośćKonkurencjaLokataPudłaCzas bieguStrataZwycięzca
1. 21 stycznia 1993 Włochy Anterselva Bieg indywidualny na 15 km 3. 1+1+0+2 50:13,7 +24,2 Iwa Karagiozowa
2. 4 marca 1993 Norwegia Lillehammer Bieg indywidualny na 15 km 2. 0+0+1+3 50:49,7 +18,9 Anfisa Riezcowa
3. 11 marca 1993 Szwecja Östersund Bieg indywidualny na 15 km 2. 0+2+0+2 50.59,2 +2:00,0 Martina Halinárová
4. 13 marca 1993 Szwecja Östersund Sprint na 7,5 km 3. 0+1 23:41,8 +41,0 Anfisa Riezcowa
5. 9 grudnia 1993 Austria Bad Gastein Bieg indywidualny na 15 km 1. 0+0+0+1 55:58,7 – –
6. 11 grudnia 1993 Austria Bad Gastein Sprint na 7,5 km 1. 0+2 32:00,6 – –
7. 13 grudnia 1993 Słowenia Pokljuka Bieg indywidualny na 15 km 3. 0+1+0+2 56:27,4 +1:09,3 Anne Briand
8. 18 grudnia 1993 Słowenia Pokljuka Bieg indywidualny na 15 km 3. 0+0 26:22,6 +11,6 Elin Kristiansen
9. 15 stycznia 1994 Niemcy Ruhpolding Sprint na 7,5 km 2. 0+2 25:35,8 +21,8 Swietłana Paramygina
10. 17 marca 1994 Kanada Canmore Bieg indywidualny na 15 km 3. 1+1+1+1 47:30,5 +1:31,0 Uschi Disl
11. 19 marca 1994 Kanada Canmore Sprint na 7,5 km 3. 0+1 21:31,1 +11,3 Nadieżda Tałanowa
12. 26 stycznia 1995 Niemcy Ruhpolding Bieg indywidualny na 15 km 3. 0+1+0+1 45:41,5 +52,0 Swietłana Paramygina
13. 5 stycznia 2000 Niemcy Oberhof Sprint na 7,5 km 3. 0+1 22:13,1 +43,1 Ołena Zubryłowa
14. 15 stycznia 2000 Niemcy Ruhpolding Sprint na 7,5 km 1. 0+0 23:46,4 – –
15. 16 marca 2001 Norwegia Oslo Sprint na 7,5 km 3. 2+0 23:29,5 +1:54,4 Liv Grete Poirée

Przypisy

Bibliografia