Nebel im August

Nebel im August – oparta na prawdziwych wydarzeniach niemieckojęzyczna powieść młodzieżowa Roberta Domesa, wydana w 2008 roku, zekranizowana w 2016 roku pt. Sierpniowa mgła, opowiadająca historię Jenisza Ernsta Lossy za panowania III Rzeszy.

Nebel im August to pierwsza powieść młodzieżowa dziennikarza Roberta Domesa^[1] (ur. 1961^[2]), jest przeznaczona dla młodzieży licealnej^[3] i została szkolną lekturą^[4]. Autor oparł się na historycznych dokumentach i relacjach świadków wydarzeń^[3], powieść jest efektem jego pięciu lat badań historycznych^[2]. Opisywane wydarzenia dotyczą nazistowskiej akcji T4^[5]. Powieść ukazała się w 2008 roku^[6] i odniosła natychmiastowy sukces; została zekranizowana w 2016 roku^[7] pt. Sierpniowa mgła przez Kaia Wessela, w roli głównej wystąpił Ivo Pietzcker^[1].

Została przetłumaczona m.in. na język włoski pt. Nebbia in agosto^[2], francuski pt. La brume en août^[8], niderlandzki pt. Mist in augustus^[9], portugalski pt. Nevoeiro em Agosto^[10], chiński pt. Ba yue mi wu (chiń. 八月迷雾) w 2018 roku^[11].

John von Düffel na podstawie powieści napisał sztukę teatralną, która miała swą premierę w Memmingen, wystawił ją Landestheater Schwaben w reżyserii Kathrin Mädler^[4].

Autor za powieść otrzymał brązową nagrodę Lufti w 2009 roku^[4].

Powieść liczy 349 stron^[3], jest oparta na prawdziwych wydarzeniach, opisuje historię Jenisza Ernsta Lossy, który został w 1933 roku w Niemczech uznany za trudne dziecko, oddzielony od swojej koczowniczej rodziny i skierowany do sierocińca^[2]. Pomimo warunków, które go spotykają przeżywa swoją pierwszą miłość^[2]. Trafił do szpitala psychiatrycznego w Kaufbeuren^[12]. 9 sierpnia 1944 roku jako oboa uznana za aspołecznego psychopatę został zabity śmiertelnym zastrzykiem^[12]. Historia została przedstawiona z perspektywy chłopca^[12]. Publikacja pokazuje mechanizmy nazizmu oraz ideologię stojącą za propagowaną przezeń eutanazją^[12] (zob. eutanazja dzieci w nazistowskich Niemczech).

Tygodnik „Der Spiegel” napisał, że książka przedstawia losy chłopca w bezpośredni, nieraz wzruszający sposób i ukazuje radości i przygody, które spotkały go podczas krótkiego życia^[12].

Regionalne czasopismo „Augsburger Allgemeine” napisało, że język powieści jest pełen empatii i przywraca pamięć o chłopcu^[12].