Nebria heegeri

Nebria heegeri – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny leszowych. Zamieszkuje Karpaty w Rumunii i Ukrainie.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1826 roku przez Pierre’a F.M.A. Dejean^[1][2][3].

Chrząszcz o ciele długości od 9 do 12 mm^[4]. Wierzch ciała jest jednolicie lśniąco czarny^[5][4], bez czerwonej plamy na głowie, tylko u osobników nie w pełni wybarwionych z brązowymi pokrywami^[4].

Pierwszy człon czułków jest duży, stożkowaty, zaopatrzony w jedną szczecinkę wierzchołkową. Drugi człon jest krótszy od poprzedniego, stożkowaty, z jedną szczecinką na wierzchu i jedną na spodzie^[5], rzadziej z tylko jedną szczecinką^[4]. Trzeci człon jest długi, stożkowaty, zaopatrzony w trzy szczecinki peryferyjne. Warga dolna ma na podbródku cztery szczecinki^[5].

Przedplecze jest mocno poprzeczne, 1,7 raza szersze niż dłuższe, ku tyłowi zwężone i o bocznych krawędziach na dłuższym odcinku niż u N. rufescens przed tylnymi kątami wklęśniętych^[4]. Pokrywy są szeroko-owalne, o brzegach przednich i bocznych połączonych rozwartym łukiem i barkach płasko zaokrąglonych^[5][4]. W trzecim międzyrzędzie każdej pokrywy leżą dwa lub trzy punkty szczecinkowe grzbietowe (chetopory dyskalne)^[5]. W piątym międzyrzędzie niemal zawsze obecne są chetopory^[4]. Skrzydła tylnej pary są zredukowane, ale wciąż dość duże. Odnóża są czarne, na szczytach nierozjaśnione lub rozjaśnione nieznacznie^[5].

Odwłok ma widoczne sternity czwarty, piąty i szósty zaopatrzone w jedną szczecinkę każdy^[5]. Wierzchołek odwłoka nie jest rozjaśniony^[4].

Rzadko spotykany i zagrożony owad należący do endemitów karpackich. Podawany jest z piętra reglowego Gorganów i Czarnohory na Ukrainie oraz rumuńskich: Gór Sybińskich, Gór Fogaraskich, Masywu Retezatu oraz pasm Bucegów, Călimani i Ciucaș. Wiele z doniesień ma już charakter historyczny^[5].