Negatyw
Negatyw – odwrotność pozytywu (oryginału). W kopiowaniu brył negatywem nazywa się symetryczne odciśnięcie oryginału, czyli matrycę.
W fotografii jest to obraz, w którym odwrócono jasność tonów w stosunku do oryginału, z uwzględnieniem pełnej skali dynamiki nośnika (np. jasnym partiom oryginału odpowiadają ciemne partie negatywu). W fotografii monochromatycznej polega to na odwróceniu skali szarości, natomiast w fotografii barwnej dodatkowo zachodzi zamiana barw na barwy dopełniające[1]. Potocznie mianem negatywu określa się również samą błonę fotograficzną negatywową[2].
W kinematografii negatyw to nazwa naświetlonej taśmy filmowej po zarejestrowaniu na niej obrazów filmowych w kamerze. Negatyw obrazu jest najważniejszym ze wszystkich materiałów wyjściowych filmu, służącym do wyprodukowania kopii pokazowych. Oprócz niego stosuje się również negatyw tonu z naświetloną ścieżką dźwiękową. Oryginalne negatywy przechowuje się w archiwach, a kopie eksploatacyjne do kin są wykonywane z duplikatów, tzw. dupnegatywów. W przypadku zniszczenia oryginału sporządza się tzw. kontrnegatyw z zachowanej kopii pozytywowej[3].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Henryk Latoś: 1000 słów o fotografii. Wyd. II. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979. ISBN 83-11-06232-3.
- ↑ Solarte: Negatyw. Stare Aparaty, 2010-11-10. [dostęp 2024-07-30]. (pol.).
- ↑ Jerzy Płażewski: Język filmu. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1982. ISBN 83-221-0077-9.