Nemesio Pozuelo
| Data i miejsce urodzenia |
7 lipca 1940 | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
28 maja 2026 | ||||||||||||||||||||
| Wzrost |
173 cm | ||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Nemesio Pozuelo, ros. Немесио Немесьевич (Михаил Михайлович, Миша) Посуэло (ur. 7 lipca 1940 w Charkowie, zm. 28 maja 2026 w Madrycie[1]) – rosyjski piłkarz pochodzenia hiszpańskiego, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.
Kariera piłkarska
Kariera klubowa
Był synem hiszpańskich uchodźców. Jego ojciec był członkiem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Hiszpanii, a matka zmarła na raka kiedy Pozuelo miał 7 lat. Po śmierci matki (ojciec był w Hiszpanii) został przydzielony do sierocińca w Iwanowo, gdzie zaczął grać w piłkę nożną. W domu dziecka nazywany był „Misza” na podobieństwo w zachowaniu bohatera Miszki Kwakina z książki Arkadija Gajdara „Timur i jego drużyna” – również lubił wchodzić do ogrodów innych ludzi, aby kraść jabłka.
Po tym jak ojciec dostał mieszkanie przy ulicy Awtozawodskiej, Pozuelo poszedł do szkoły piłkarskiej Torpedo Moskwa, a w 1960 roku zadebiutował w pierwszej drużynie Torpeda. W połowie sezonu 1964 roku zmienił klub na Spartak Moskwa, a w 1965 przeszedł do Zenitu Leningrad, ale przykry wypadek przeszkodził jego dalszej karierze. Po tym, jak piłkarz Spartaka Moskwa Jurij Siewidow potrącił członka korespondenta Akademii Nauk ZSRR Dmitrija Ryabczykowa (zmarłego następnie w szpitalu), zostało ukaranych kolejnych 18 innych graczy najczęściej łamiących dyscyplinę, wśród nich i Pozuelo (w tym tragicznym dniu Pozuelo spożywał alkohol razem z Siewidowym). Wszyscy zostali zdyskwalifikowani do końca życia, a Siewidów skazany na 10 lat więzienia.
Kariera zawodowa
Potem pracował w ZiŁ, a następnie przy budowie miasta Krasnokamieńsk w obwodzie czytyjskim. Grał tam przez 6 lat w drużynie Szachtior w lokalnych mistrzostwach. Ożenił się, a w połowie 1970 roku wrócił do Moskwy, gdzie pracował przez 20 lat w fabryce, równocześnie będąc szefem departamentu sportu masowego i trenował SK GPZ-21 (1970–1997) oraz zespół weteranów „Rosja” (1993–1996)[2]. W 1996 powrócił do Hiszpanii, gdzie trenował dzieci w Szkole Piłkarskiej w Velilla de San Antonio[3][4].
Sukcesy i odznaczenia
Sukcesy klubowe
- wicemistrz Mistrzostw ZSRR: 1961
- finalista Pucharu ZSRR: 1961
Odznaczenia
- tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1963
Przypisy
- ↑ Умер чемпион СССР 1960 года по футболу Немесио Посуэло [online], news.sportbox.ru [dostęp 2026-05-28] (ros.).
- ↑ Газета СПОРТ-ЭКСПРЕСС. НЕМЕСИО ПОСУЭЛО - РАНО УГАСШАЯ "ЗВЕЗДА"
- ↑ Испанцы в СССР
- ↑ Газета СПОРТ-ЭКСПРЕСС. Немесио ПОСУЭЛО• МЫ НЕ ИСПАНЦЫ КАКИЕ-НИБУДЬ
Linki zewnętrzne
- Nemesio Pozuelo w bazie RusTeam (ros.)
- Profil na PlayerHistory (ang.)
- Profil na stronie Spartaka Moskwy (ros.)