Nibynóżki
Nibynóżki, pseudopodia – ruchliwe wypustki cytoplazmatyczne o zmiennym kształcie[1][2][3], powstające wskutek nacisku cytoplazmy na otaczającą ją błonę komórkową[1]. Występują u niektórych pierwotniaków[1][2][3], np.: korzenionóżek (ameb)[1][2][3], otwornic[2][3], promienic[3], a także w niektórych komórkach eukariotycznych[1][2][3], np. leukocytach[1][3], monocytach[1] i archeocytach[3]. Spełniają zasadniczo trzy funkcje:
- lokomocyjną – umożliwiają poruszanie się[1][2][3] ruchem pełzakowatym[2];
- pokarmową – umożliwiają pobieranie pokarmu[1][2][3] na drodze fagocytozy[1][2];
- czuciową – biorą udział w odbieraniu bodźców[3].
Ze względu na kształt, wyróżnia się cztery typy pseudopodiów:
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Marzena Popielarska, Robert Konieczny, Grzegorz Góralski, Słownik szkolny. Biologia, Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2008, s. 227, ISBN 978-83-7435-692-3.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 nibynóżki, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-09-04].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Encyklopedia Biologia. Agnieszka Nawrot (red.). Kraków: Wydawnictwo GREG, s. 359. ISBN 978-83-7327-756-4.