Nicola Acocella

Nicola Acocella (ur. 3 lipca 1939) – włoski ekonomista, emerytowany w 2014 roku profesor polityki gospodarczej[1][2]

Życiorys

W 1963 ukończył ekonomię na Uniwersytecie „Sapienza” w Rzymie[3]. Po uzyskaniu tytułu profesora zwyczajnego (1980) zyskał reputację holistycznego wkładu w systematyzację i rozwój polityki gospodarczej. Wprowadził także niezwykłe innowacje w teorii polityki gospodarczej, a także w polityce monetarnej i fiskalnej oraz w teorii paktów społecznych.

Prof. Acocella pracował najpierw nad organizacją przemysłową i globalizacją[4][5].

Przyczynił się również do teorii paktów społecznych, ich substytucyjności z innymi instytucjami w celu zapewnienia stabilności monetarnej, ich wdrożenia, ze szczególnym odniesieniem do długoterminowej kwestii włoskiej o niskiej dynamice wydajności[6].

Badał także politykę monetarną i fiskalną, zarówno w kategoriach abstrakcyjnych (w szczególności dotyczących: warunków ich skuteczności, istnienia niepionowej krzywej Phillipsa o długim okresie, optymalnej stopy inflacji), jak i w odniesieniu do europejskiej architektury instytucjonalnej (optymalność skoordynowana akcja fiskalna i orientacja polityki pieniężnej)[7].

Końcowa ścieżka analizy doprowadziła go do ustanowienia systematycznego podejścia do polityki gospodarczej jako dyscypliny do pewnego stopnia autonomicznej w stosunku do reszty nauk ekonomicznych, poprzez badanie różnych potrzeb uzdrowienia niedoskonałości rynku, jak również kierunków i projektu polityka publiczna[8].

Odwiedził m.in. Uniwersytet w Cambridge, Oxford, Toronto, Harvard, Reading, Stanford, a także Unię Europejską i ONZ[9].

Był[10]:

  • profesorem ekonomii na Uniwersytecie w Perugii
  • profesorem organizacji przemysłowej i polityki gospodarczej na uniwersytecie w Kalabrii
  • profesorem polityki gospodarczej na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie.
  • szefem Wydziału Ekonomii Uniwersytetu w Kalabrii
  • kierownikiem programu studiów podyplomowych z ekonomii na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie
  • członkiem Komisji Badawczej Uniwersytetu Sapienza w Rzymie

Członkostwo i stowarzyszenia

  • Członek Komitetu Wykonawczego „Società Italiana degli Economisti” (pol. „Włoskie Stowarzyszenie Gospodarcze”) (2007–2010).
  • Wiceprzewodniczący „Società Italiana degli Economisti” (pol. „Włoskie Stowarzyszenie Gospodarcze”) (2016–)
  • Członek Komitetu ds. Pełnej profesury makroekonomii, Wirtschaftsuniversität, Wiedeń (2009).

Przypisy

  1. ↑ https://www.uniroma1.it/sites/default/files/estratti/Delibera%20n.%20461_8.20%20Titolo%20emerito%20ACOCELLA.pdf
  2. ↑ Recovery claims met with derision in Rome [online], Financial Times [dostęp 2019-09-20] (ang.).
  3. ↑ I ragazzi che cercarono il professor Caffè - Repubblica.it [online], www.repubblica.it [dostęp 2019-05-15].
  4. ↑ Se produrre all’ estero crea lavoro [online], ricerca.repubblica.it [dostęp 2019-05-15] (wł.).
  5. ↑ LA MULTINAZIONALE ITALIA HA 205 MILA DIPENDENTI E FATTURA 32 MILA MILI [online], ricerca.repubblica.it [dostęp 2019-05-15] (wł.).
  6. ↑ Un nuovo modello di Patto Sociale per la produttività [online], ricerca.repubblica.it [dostęp 2019-05-15] (wł.).
  7. ↑ La Bce e il mito della stabilità monetaria [online], ricerca.repubblica.it [dostęp 2019-05-15] (wł.).
  8. ↑ https://www.cnel.it/Cnel/view_groups/download?file_path=/shadow_documento_attachment/file_allegatos/000/010/160/Impostazione_20dpef_202008.pdf&sa=U&ei=fxs2UdfnEseShgeD-4HwDQ&ved=0CBkQFjAH&client=internal-uds-cse&usg=AFQjCNGD79B5GP2aGLtiLkNDs8lfznm3Ig
  9. ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2019-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-16)].
  10. ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2019-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-17)].