Nida Pińczów

Nida Pińczów

Towarzystwo Sportowe 1946 Nida w Pińczowie
Państwo	Polska
Adres	ul. Pałęki 26, Pińczów
Data założenia	1946
Prezes	Marcin Wojniak
Barwy
żółto-niebieskie
I zespół
Liga	Klasa okręgowa (grupa świętokrzyska)
Stadion	Stadion MOSiR-u
Trener	Robert Ciekalski
Strona internetowa

Nida Pińczów – polski klub sportowy założony w 1946 roku. Drużyna piłkarska występuje w klasie okręgowej (grupa świętokrzyska)^[1][2].

Inicjatorem i założycielem klubu, który wówczas nie posiadał nazwy ani nie działał w oparciu o zrzeszenie bądź też organizację był Alfred Kobierski^[3.1]. Został on również pierwszym kapitanem zespołu, a drużyna rozpoczęła treningi na starym boisku położonym nad Nidą^[3.2]. W czerwcu 1945 roku piłkarze z Pińczowa rozegrali towarzyski mecz z oddziałami radzieckimi, które wracały z zachodu. Gospodarze pokonali rywali 11:0, zaś w kolejnym spotkaniu zwyciężyli drużynę Wojska Polskiego 12:1^[3.2]. Na przełomie 1945 i 1946 roku postanowiono oprzeć działalność zespołu o Ochotniczą Straż Pożarną w Pińczowie. Klub rozpoczął działalność jako zrzeszenie, przyjął nazwę KS OSP, a prezesem został Jerzy Gizowski^[3.2]. Klub zgłosił akces do Kieleckiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej i przystąpił do rozgrywek klasy C. W 1949 roku zmieniono nazwę na KS Gawęda^[4], zaś drużyna wywalczyła awans do klasy B. W 1952 roku zespół uzyskał kolejną promocję, lecz po reorganizacji rozgrywek ponownie znalazł się klasie B. W sezonie 1954 odbywały się derby Pińczowa pomiędzy Gawędą a drugą drużyna z tego miasta, Budowlanymi. Po zakończeniu rozgrywek doszło do połączenia obu zespołów w jeden o nazwie Budowlani^[3.2]. W 1957 roku nastąpiła kolejna zmiana nazwy, tym razem na Nida. Prezesem został major Józef Leksowski, pod którego kierownictwem klub występował przez kolejne 15. lat^[3.2].

Pod koniec lat 50. funkcję trenera pełnił Marian Kurdziel i to on wprowadził w drużynie systematyczne treningi. Szybko przyniosły one efekt – w 1960 roku po wygraniu klasy B Nida w barażach pokonała Victorię Skalbmierz i powróciła do klasy A. W sezonie 1961/1962 podopieczni Mariana Jabłońskiego uplasowali się na drugim miejscu i wywalczyli promocję do klasy okręgowej. Jednym z napastników Nidy był wówczas Tadeusz Gręda, który dostał powołanie do reprezentacji Polski juniorów, zaś następnie grał w Zagłębiu Sosnowiec^[5]. W lidze okręgowej pińczowski zespół występował do 1969 roku, gdy po raz kolejny spadł do klasy A^[3.3]. Następny awans piłkarze Nidy uzyskali w 1974 roku, a w sezonie 1979/1980 rywalizowali w nowo utworzonej IV lidze międzyokręgowej, w której przeciwnikami były zespoły z województwa radomskiego i tarnobrzeskiego^[3.4]. W latach 80. Nida występowała w klasie okręgowej, z przerwą na sezon 1981/1982, kiedy to pińczowianie rywalizowali z innym drużynami w klasie A. W 1990 roku reaktywowano IV ligę międzyokręgową, w której znalazł się klub. Występował w niej przez kilka następnych lat, a w sezonie 1996/1997 zdobył tytuł mistrzowski równoznaczny z historycznym awansem do III ligi. W rozgrywkach trzeciego poziomu ligowego Nida z dorobkiem 36 punktów uplasowała się na 12. miejscu^[6]. Nieoczekiwane reformy spowodowały, że z ligi spadło jedenaście ostatnich zespołów, w tym zespół z Pińczowa. 24 listopada 1998 roku Nida została odznaczona przez Polski Związek Piłki Nożnej "Srebrnym Medalem PZPN"^[3.5]. W sezonie 2000/2001 po kolejnych reorganizacjach drużyna znalazła się w nowo utworzonej IV lidze świętokrzyskiej^[3.3].

W 2001 roku klub pozyskał sponsora, firmę "Lafarge Nida Gips" i po wzmocnieniach składu wrócił w szeregi trzecioligowców^[3.3]. Pobyt wśród nich nie trwał jednak długo ponieważ Nida zajmując 15. lokatę została zdegradowana^[7]. 4 lipca 2003 roku drużyna została odznaczona przez Polski Związek Piłki Nożnej "Srebrną Odznaką Honorową PZPN"^[3.5]. Po spadku zespół przechodził kryzys organizacyjny, jednak mimo to walczył o ponowną promocję z Wierną Małogoszcz^[3.6]. Główny rywal okazał się jednak lepszy i to on uzyskał awans^[8]. W czerwcu 2004 roku sekcja piłki nożnej KS Nida została przekazana do Parafialnego Klubu Sportowego Ponidzie-Nida i zgłoszona do rozgrywek IV ligi świętokrzyskiej jako Autonomiczna Sekcja Piłki Nożnej PKS Ponidzie-Nida Pińczów^[3.3]. Również w sezonie 2004/2005 zespół znajdował się w czołówce tabeli, jednak pierwsze miejsce zajął AKS Busko-Zdrój^[3.7]. W kolejnych rozgrywkach Ponidzie ponownie wymieniane był wśród faworytów ligi, ale najlepszym zespołem okazały się rezerwy pierwszoligowej Korony Kielce^[3.8].

W jubileuszowym 2006 roku piłkarzem 60-lecia wybrano Wojciecha Chrobota, a trenerem Zdzisława Boduszka^[9]. W sezonie 2006/2007 Ponidzie znów prezentowało się solidnie. Napastnik klubu Robert Chlewicki z 26. golami na koncie został najskuteczniejszym zawodnikiem ligi, ale wynik ten nie pomógł drużynie w awansie^[3.9]. Na półmetku sezonu 2007/2008 Ponidzie zajmowało pierwsze miejsce^[3.10]. Utrzymało je do końca rozgrywek i zagrało w barażach o awans do nowo tworzonej II ligi^[10]. W nich klub spotkał się z Izolatorem Boguchwała i okazał się lepszy, a promocję dał lepszy bilans goli zdobytych na wyjeździe^[11]. W drugoligowej rywalizacji piłkarze z Pińczowa zajęli 16. lokatę, która nie pozwoliła im wziąć udziału w barażach o utrzymanie^[12]. Po spadku z zespołu odeszli trener i kluczowi zawodnicy, zmienił się także zarząd klubu. Ściągnięto kilku piłkarzy, głównie z Kielc i Jędrzejowa. Trener Ireneusz Pietrzykowski, który po roku powrócił do Pińczowa, zaczął budować nową drużynę^[13]. W sezonie 2009/2010 Nida zajęła 11. miejsce^[14]. Wystąpiła także w Remes Pucharze Polski, w którym odpadła w rundzie przedwstępnej po porażce w rzutach karnych z Kolejarzem Stróże^[15].

Opracowano na podstawie materiału źródłowego^[16].

W latach 1970–1987 klub posiadał także drużynę piłki ręcznej, a w latach 1995-1998 zespół siatkarski^[3.11].

• Szymon Piasta: 80 lat Świętokrzyskiego Związku Piłki Nożnej. Kielce: Oficyna Poligraficzna APLA Spółka Jawna, 2008. ISBN 978-83-85953-44-9.