Niełazik
| Pseudantechinus | |||
| Tate, 1947[1] | |||
![]() Niełazik duży (P. woolleyae) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj |
niełazik | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Phascogale macdonnellensis W.B. Spencer, 1896 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Niełazik[2] (Pseudantechinus) – rodzaj ssaków z podrodziny niełazów (Dasyurinae) w obrębie rodziny niełazowatych (Dasyuridae).
Rozmieszczenie geograficzne
Morfologia
Długość ciała 6,3–11,5 cm, długość ogona 5,6–12,5 cm; masa ciała samic 14–45 g, samców 14–50 g[3][6].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1947 roku amerykański zoolog i botanik George Henry Hamilton Tate w artykule zatytułowanym O anatomii i klasyfikacji Dasyuridae (Marsupialia), opublikowanym w czasopiśmie „Bulletin of the American Museum of Natural History”[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) niełazik gruboogonowy (P. macdonnellensis).
Pseudantechinus: gr. ψευδος pseudos ‘fałszywy’; rodzaj Antechinus Macleay, 1841 (chutliwiec)[1].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[7][4][2]:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki[3][4][6] | Rozmieszczenie geograficzne[3][4][6] | Podstawowe wymiary[3][6][a] | Status IUCN[8] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Pseudantechinus bilarni | (D.H. Johnson, 1954) | niełazik skalny | monotypowy | północne Terytorium Północne (Table Top Range do Stacji Wollogorang wraz z wyspą Marchinbar) | DC: 9–11,5 cm DO: 9–12,5 cm MC: 15–40 g |
NT | |
![]() |
Pseudantechinus woolleyae | Kitchener & Caputi, 1988 | niełazik duży | monotypowy | zachodnia Australia Zachodnia (wzdłuż dorzecza rzek Fortescue i zachodniej części Ashburton i zachodnie Austin; zapisy z Małej Pustyni Piaszczystej) | DC: 10,7–10,8 cm DO: 7,5–8,5 cm MC: 39–50 g |
LC |
| Pseudantechinus macdonnellensis | (W.B. Spencer, 1896) | niełazik gruboogonowy | monotypowy | Australia Zachodnia (wraz z Wyspą Barrowa), środkowe i południowe Terytorium Północne, północna Australia Południowa; izolowany obszar w zachodnim Queensland | DC: 9,5–10,5 cm DO: 7,5–8,5 cm MC: 20–45 g |
LC | |
![]() |
Pseudantechinus mimulus | (O. Thomas, 1906) | niełazik wyspowy | monotypowy | Terytorium Północne (Stacja Alexandria i Sir Edward Pellew Group) i Queensland (w pobliżu Mount Isa) | DC: 6,3–9,1 cm DO: 5,6–7,6 cm MC: 14–25 g |
NT |
| Pseudantechinus ningbing | Kitchener, 1988 | niełazik mały | monotypowy | obszar Kimberley i Bonaparte Archipelago (wyspy Augustus i Heywood) (Australia Zachodnia i północno-zachodnie Terytorium Północne) | DC: 8–10 cm DO: 7,5–9 cm MC: 15–25 g |
LC |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NT – gatunek bliski zagrożenia.
Uwagi
- ↑ DC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała
Przypisy
- 1 2 3 G.H.H. Tate. On the anatomy and classification of the Dasyuridae (Marsupialia). „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 88, s. 139, 1947. (ang.).
- 1 2 Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 7. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- 1 2 3 4 5 A.M. Baker: Family Dasyuridae (Carnivorous Marsupials). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 5: Monotremes and Marsupials. Barcelona: Lynx Edicions, 2015, s. 294–298. ISBN 978-84-96553-99-6. (ang.).
- 1 2 3 4 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 60–62. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Pseudantechinus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-10-23].
- 1 2 3 4 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 44. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.3) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-10-26]. (ang.).
- ↑ Taxonomy: Pseudantechinus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2025-11-17]. (ang.).


