Niedermünster

Niedermünster
Ilustracja
Fasada kościoła klasztornego
Państwo

 Niemcy

Kraj związkowy

 Bawaria

Miejscowość

Ratyzbona

Kościół

rzymskokatolicki

Rodzaj klasztoru

Opactwo

Właściciel

Kanoniczki regularne

Styl

romanizm, barok

Data budowy

VIII wiek

Data zamknięcia

1803

Położenie na mapie Bawarii
Mapa konturowa Bawarii, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Niedermünster”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Niedermünster”
Ziemia49°01′11″N 12°06′03″E/49,019722 12,100833

Opactwo Niedermünster (niem. Stift Niedermünster) – dawne opactwo kanoniczek regularnych znajdujące się w niemieckim mieście Ratyzbona.

Historia

W III i IV wieku p.n.e na terenie dzisiejszego kompleksu klasztornego wznosiły się rzymskie budowle wojskowe. Około 700 roku wzniesiono tu kamienny, jednonawowy kościół, będący własnością rodu Agilolfingów. Świątynia mogła być pierwszą katedrą diecezji Ratyzbony, tu też pochowano bpa Erharda, czczonego w Kościele katolickim jako świętego. Pod koniec VIII wieku, na zlecenie księcia Tassilona III, wzniesiono tu nową kolegiatę. Pierwsza wzmianka o kapitule pochodzi z lat 889–891. Około 950 roku książę Henryk I Ludolfing ufundował budowę bazyliki kolumnowej, o rozmiarach zbliżonych do dzisiejszego kościoła. Henryk zmarł w 955 roku, a jego szczątki złożono w bazylice. Wdowa po nim, księżna Judyta, wstąpiła do wspólnoty jako kanoniczka, i tu też w 987 roku została pochowana. 20 listopada 1002 klasztor uzyskał królewską opiekę, prawo do samodzielnego wyboru opatki i od tej pory podlegał bezpośrednio władzy cesarskiej. Opatki klasztoru zasiadały na tzw. ławie prałatów Sejmu Rzeszy. Kompleks klasztorny został przebudowany w XVII i XVIII wieku[1].

Opactwo rozwiązano w okresie sekularyzacji w 1803 roku. W 1821 roku przeniesiono tu siedzibę parafii św. Ulryka, a dawne zabudowania klasztorne przekształcono w rezydencję biskupów Ratyzbony[1]. W 1980 roku w dawnej kolegiacie zainstalowano 33-głosowe organy autorstwa monachijskiego organmistrza Guido Nenningera. Przy ich budowie ponownie wykorzystano 16 głosów z poprzedniego instrumentu, wykonanego w 1895 roku przez warsztat Binder&Siemann. Wmontowano je w zachowaną, barokową szafę organową z 1757 roku[2]. W dawnym kompleksie klasztornym, poza kurią diecezjalną, funkcjonuje żeńska uczelnia Mädchenrealschule Niedermünster[3].

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 Haus der Bayerischen Geschichte - Klöster in Bayern [online], hdbg.eu [dostęp 2026-06-27].
  2. ↑ Regensburg, Niedermünsterkirche, [w:] organindex.de [online] [dostęp 2026-06-27] (niem.).
  3. ↑ Niedermünster – Das Heilige Römische Reich in Regensburg [online] [dostęp 2026-06-27] (niem.).