Niemrawiec malajski
| Bungarus candidus[1] | |||
| (Linnaeus, 1758) | |||
![]() | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
niemrawiec malajski | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() | |||
| Zasięg występowania | |||
![]() | |||
Niemrawiec malajski (Bungarus candidus) – gatunek jadowitego węża z rodziny zdradnicowatych (Elapidae).
Występuje na obszarze Indochin, Półwyspu Malajskiego oraz Indonezji. Jest najmniejszym przedstawicielem rodzaju Bungarus[4]. Dorosłe osobniki tego gatunku dorastają zwykle do ok. 90–120 cm długości[5]. Ciało węża jest koloru ciemnooliwkowego lub czarnego z żółtymi poprzecznymi pasami, głowa czarna. Prowadzi nocny tryb życia.
Zagrożenie dla człowieka
Nie jest gatunkiem agresywnym, za dnia jest ospały i spokojny. Z tego też powodu rzadko atakuje ludzi (głównie w samoobronie). Jad gada jest bardzo silny. Pomimo względnie niskiej liczby przypadków ukąszeń ludzi przez niemrawca malajskiego większość z nich okazuje się śmiertelna. Jad zawiera neurotoksyny, które u ukąszonego wywołują ptozę i osłabienie mięśni prowadzące do paraliżu układu oddechowego i śmierci[4].
Przypisy
- ↑ Bungarus candidus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 5 P. Uetz & J. Hallermann, Bungarus candidus, [w:] The Reptile Database [online] [dostęp 2025-07-09] (ang.).
- ↑ Bungarus candidus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 Noppadon Tangpukdee, Polrat Wilairatana, Srivicha Krudsood, Malayan Krait (Bungarus candidus), „The Journal of Tropical Medicine and Parasitology”, 31 (1), 2008, s. 48–55 [zarchiwizowane z adresu 2025-04-29] (taj. • ang.).
- ↑ Wacław Jaroniewski: Jadowite węże świata. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1984, s. 50. ISBN 83-02-00977-6.


