Nierowy

Nierowy
Няровы
Неровы
Państwo

 Białoruś

Obwód

 miński

Rejon

wołożyński

Sielsowiet

Wiszniew

Populacja
• liczba ludności


31
(2019)

Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Nierowy”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Nierowy”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Nierowy”
Ziemia54°08′40″N 26°19′51″E/54,144444 26,330833

Nierowy (biał. Няровы, Niarowy; ros. Неровы, Nierowy pol. hist. Nerowy[1]) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wołożyńskim, w sielsowiecie Wiszniew, nad Berezyną Niemnową.

Historia

W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie oszmiańskim, w gminie Wiszniew. Stanowiły wówczas siedzibę okręgu wiejskiego. W 1885 miejscowość liczyła 205 mieszkańców (94 dusz rewizyjnych), zamieszkałych w 22 budynkach, w tym 100 prawosławnych, 90 katolików i 15 żydów[1].

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskim[a], w gminie Wiszniew[2]. W 1921 miejscowość liczyła 259 mieszkańców, zamieszkałych w 45 budynkach, wyłącznie Polaków. 154 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 105 rzymskokatolickiego[2].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Uwagi

  1. ↑ Przynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920) i wołożyńskim (1920 - 1945).

Przypisy

  1. 1 2 Nerowy (1), pow. oszmiański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 956.
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.

Bibliografia