Nikołaj Protasow
![]() | |
| Data urodzenia |
27 grudnia 1798 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
16 stycznia 1855 |
| oberprokurator Świątobliwego Synodu Rządzącego | |
| Okres |
od 24 lutego 1836 |
| Poprzednik |
Stiepan Nieczajew |
| Następca |
Aleksander Karasiewski |
| generał kawalerii | |
| Data urodzenia |
1798 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1855 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1813–1834 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Późniejsza praca |
oberprokurator Świątobliwego Synodu Rządzącego |
Nikołaj Aleksandrowicz Protasow ros. Николай Александрович Протасов (ur. 27 grudnia 1798, zm. 16 stycznia 1855 w Sankt Petersburgu) – rosyjski generał kawalerii, oberprokurator Świątobliwego Synodu Rządzącego w latach 1836-1855.
Życiorys
Pochodził z rodziny szlacheckiej, był synem senatora Aleksandra Jakowlewicza Protasowa. W 1813 rozpoczął służbę jako kornet w lejbgwardyjskim pułku huzarów. W 1828 brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej, a w 1831 w tłumieniu powstania listopadowego.
Od 1834 w randze pułkownika pracował w głównym urzędzie d.s. uczelni wyższych, a następnie w głównym urzędzie d.s. cenzury. W 1835 zatrudniony w rosyjskim ministerstwie oświaty (sprawował nadzór nad Głównym Instytutem Pedagogicznym).
24 lutego 1836 został wyznaczony p.o. oberprokuratora Świątobliwego Synodu Rządzącego, zaś 25 czerwca 1836 zaczął pełnić tę funkcję na stałe i pełnił ją do swojej śmierci. Był autorem reformy szkół cerkiewnych i seminariów. Do programów szkół wprowadził nauki przyrodnicze, medycynę i wiedzę o rolnictwie.
W 1839 rozpoczęła się reforma strukturalna Świątobliwego Synodu Rządzącego, która doprowadziła do zwiększenia zakresu władzy i kontroli oberprokuratora nad Synodem.
W 1853 otrzymał awans na generała kawalerii. Zmarł w 1855 w Sankt Petersburgu i został pochowany w starym soborze Monasteru Dońskiego.
Był żonaty z Natalią Golicyną, córką generała-gubernatora Moskwy D. Golicyna.
Bibliografia
- Д. Н. Шилов. Государственные деятели Российской империи, Sankt Petersburg 2002, .s.610
- Biogram Nikołaja Protasowa
