Nikolajs Kabanovs

Nikolajs Kabanovs
Ilustracja
Nikolajs Kabanovs składa przysięgę poselską w Sejmie XIII kadencji
Data i miejsce urodzenia

26 września 1970
Ryga

Poseł na Sejm Republiki Łotewskiej XIII kadencji
Okres

od 6 listopada 2018
do 1 listopada 2022

Przynależność polityczna

Socjaldemokratyczna Partia „Zgoda”

Nikolajs Kabanovs (ros. Николай Николаевич Кабанов, Nikołaj Nikołajewicz Kabanow; ur. 26 września 1970 w Rydze) – łotewski dziennikarz i polityk rosyjskiego pochodzenia, były poseł na Sejm.

Życiorys

Ukończył szkołę średnią nr 43 w Rydze. W latach 1989–1991 był korespondentem pisma Łotewskiego Frontu Ludowego „Atmoda”, następnie podjął pracę jako korespondent i szef działu pisma SM „Siegodnia”. W latach 1996–1998 był zastępcą redaktora pisma „7 piatnic”, później zaś redaktorem SM „Siegodnia” i szefem działu i publicystą gazety „Wiesti siegodnia”. W 2006 opublikował książkę „Neatkarības cena”, zawierającą wywiady i publicystykę dotyczącą procesu odzyskiwania przez Łotwę niepodległości w latach 1987–1992.

W wyborach w 2002 uzyskał miejsce w Sejmie z listy ugrupowania O Prawa Człowieka w Zjednoczonej Łotwie jako członek Łotewskiej Partii Socjalistycznej, następnie zaś reelekcję z ramienia PCTVL w 2006 jako działacz partii „Bite”. W 2008 przeszedł do Centrum Zgody, z listy którego wszedł do Sejmu X kadencji w 2010. W wyborach w 2011 uzyskał reelekcję do parlamentu.

Nie kandydował w wyborach w 2014[1]. W latach 2018–2022 ponownie zasiadał w parlamencie z listy Socjaldemokratycznej Partii „Zgoda”[2]. W związku z tym, że ugrupowanie nie przekroczyło w wyborach w 2022 progu wyborczego, nie dostał się po raz kolejny do Sejmu. W 2024 ogłosił przejście do nowej partii Dla Stabilności![3].

Żonaty, ma dwoje dzieci.

Przypisy

  1. ↑ Madara Līcīte: Kabanovs Saeimas vēlēšanās nekandidēs un darbosies arodbiedrībā LABA. lsm.lv, 8 lipca 2014. [dostęp 2025-01-22]. (łot.).
  2. ↑ Nikolajs Kabanovs. titania.saeima.lv. [dostęp 2025-01-22]. (łot.).
  3. ↑ Pliners un Kabanovs iestājušies partijā «Stabilitātei!» – tā iegūst vietu Rīgas domē. lsm.lv, 31 lipca 2024. [dostęp 2025-01-22]. (łot.).

Bibliografia