Nogińsk

Nogińsk
Ногинск
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Rosja

Obwód

 moskiewski

Prawa miejskie

1781

Powierzchnia

52,09 km²

Wysokość

150 m n.p.m.

Populacja (2020)

 

• liczba ludności

103 967[1]

• gęstość

1995,91 os./km²

Nr kierunkowy

+7 49651

Kod pocztowy

142400

Tablice rejestracyjne

50, 90, 150

Położenie na mapie obwodu moskiewskiego
Mapa konturowa obwodu moskiewskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Nogińsk”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej znajduje się punkt z opisem „Nogińsk”
Ziemia55°51′N 38°26′E/55,850000 38,433333
Strona internetowa

Nogińsk[2] (ros. Ногинск) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Klaźmą (dopływ Oki). Stolica rejonu bogorodskiego. Około 103,9 tys. mieszkańców (2020).

Prawa miejskie od 1781 roku, poprzednie nazwy: Rogoża (do 1506), Stary Rogoski Jam (1506–1781), Bogorodsk[2] (1781–1930). Obecna nazwa miasta upamiętnia rewolucjonistę Wiktora Nogina (1878–1924)[a]. W latach 1781–1929 Bogorodsk (w źródłach polskich także Bogorodzk[3]) był stolicą powiatu (ujezdu) bogorodskiego.

W Nogińsku znajduje się zabytkowy sobór Objawienia Pańskiego z II poł. XIX w.[4].

W 1981 roku miasto zostało odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy[5].

Transport

Znajdują tu się stacja kolejowa Nogińsk oraz przystanek kolejowy Zacharowo, z bezpośrednimi połączeniami do Moskwy. Funkcjonuje tu system komunikacji tramwajowej.

Galeria

Urodzeni w mieście

Uwagi

  1. ↑ komisarz handlu i przemysłu w pierwszym składzie Rady Komisarzy Ludowych

Przypisy

  1. ↑ Оценка численности постоянного населения Московской области на 1 января 2020 года и в среднем за 2019 год по муниципальным образованиям [online] [dostęp 2021-04-15].
  2. 1 2 Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
  3. ↑ Bogorodzk, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 279.
  4. ↑ Богоявленский собор
  5. ↑ Богородский феномен: Ногинск зовет в гости. Культура, 1.10.2024. [dostęp 2026-08-05]. (ros.).

Linki zewnętrzne