Normy moralne

Normy moralne – normy postępowania człowieka wynikające z moralności. Ich wypełnianie jest powinnością moralną, ich złamanie jest źródłem winy moralnej[1]. Jest to jedno z podstawowych pojęć etyki.

Normy moralne tworzą system odmienny od pozostałych systemów normatywnych: (prawa, obyczaju, etykiety). Wielu autorów przyznaje normom moralnym pierwszeństwo w stosunku do innych norm, a czasami także kategoryczność, bezwzględność, powszechność, niezmienność[1]. Inni wskazują, że absolutyzowanie uznawanych przez siebie norm moralnych i traktowanie ich jako powszechnych i bezwzględnie obowiązujących jest źródłem fanatyzmu[2].

Niektórzy autorzy rozróżniają „normę moralności” będącą naczelną zasadą etyczną i wynikające z niej szczegółowe normy moralne. Przykładami naczelnych norm moralności jest norma sformułowana przez Tomasza z Akwinu: „dążyć do dobra, unikać zła”, zapisana przez Jeremy'ego Benthama zasada dążenia do „maksymalnej korzyści dla maksymalnej liczby ludzi”, Kantowski imperatyw kategoryczny, czy zasada „czci dla życia” Alberta Schweitzera[1].

Klasyfikacja norm moralnych

Maria Ossowska dokonała klasyfikacji szczegółowych norm moralnych[3]:

Przypisy

Bibliografia

  • Tadeusz Biesaga, Norma moralności, [w:] Andrzej Maryniarczyk (red.), Powszechna Encyklopedia Filozofii, t. N, Lublin: Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, 2000 [dostęp 2015-04-25].
  • Maria Ossowska, Normy moralne. Próba systematyzacji, Warszawa: PWN, 1970.