Nothophaeocryptopus gaeumannii
 Apotecja na liściu daglezji | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Nothophaeocryptopus gaeumannii |
| Nazwa systematyczna | |
| Nothophaeocryptopus gaeumannii (T. Rohde) Videira, C. Nakash., U. Braun & Crous Studies in Mycology 87: 309 (2017) | |
Nothophaeocryptopus gaeumannii (T. Rohde) Videira, C. Nakash., U. Braun & Crous – gatunek grzybów z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes)[1]. Wywołuje chorobę o nazwie szwajcarska osutka daglezji[2].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Nothophaeocryptopus, Mycosphaerellaceae, Mycosphaerellales, Dothideomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].
Po raz pierwszy opisał go w 1836 r. Manfred Rohd, nadając mu nazwę Adelopus gaeumannii. W 2017 r. Sandra Isabel Rodrigues Videira, Chiharu Nakashima, Uwe Braun i Pedro Willem Crous przenieśli go do rodzaju Nothophaeocryptopus[1]. Synonimy[3]:
- Adelopus gaeumannii T. Rohde 1936
- Phaeocryptopus gaeumannii (T. Rohde) Petr. 1938
- Adelopus balsamicola f. douglasii J. Steiner 1937
Morfologia i rozwój
Endofit będący obligatoryjnym pasożytem igieł daglezji Pseudotsuga. Na dolnej stronie ich liści tworzy czarne, gładkie apotecja o średnicy 50–80 μm. Powstają w nich worki o wymiarach 30–40 × 8–15 μm. Askospory 11–15 × 3,5–5 μm, podłużnojajowate, dwukomórkowe, na przegrodzie zwężone. Dojrzewają w maju i czerwcu i przenoszone przez wiatr infekują tegoroczne igły daglezji. Wnikają do ich wnętrza poprzez aparaty szparkowe. Powstająca z nich grzybnia rozrasta się pomiędzy komórkami miękiszu asymilacyjnego i tworzy nowe apotecja[2], które wyłaniają się na zewnątrz z aparatów szparkowych i wiosną następnego roku rozsiewają zarodniki. Nie zaobserwowano tworzenia konidiów[4].
Występowanie
Pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej, jednak nie uważano go tutaj za czynnik chorobotwórczy. Rozprzestrzenił się po świecie wraz z sadzonkami daglezji i obecnie występuje w Europie, Nowej Zelandii i Chile[4]. Wywołaną przez niego chorobę po raz pierwszy opisano w Szwajcarii w 1925 r. i od tego pochodzi nazwa choroby[2].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2024-09-15] (ang.).
- 1 2 3 Karol Manka, Fitopatologia leśna, Warszawa: PWRiL, 2005, s. 198–199, ISBN 83-09-01793-6.
- ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2024-09-15] (ang.).
- 1 2 Jeffrey K. Stone, Bryan R. & Kerrigan, Julia L. Capitano, The histopathology of Phaeocryptopus gaeumannii on Douglas-fir needles, „Mycologia”, 100 (3), 2008, s. 431–444, DOI: 10.3852/07-170R1, PMID: 18751550.