Notiophilus sylvaticus
| Notiophilus sylvaticus | |
| Eschscholtz, 1833 | |
 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Notiophilus sylvaticus |
Notiophilus sylvaticus – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny leszowych.
Taksonomia
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1833 roku przez Johanna Friedricha von Eschscholtza[1][2].
Morfologia
Chrząszcz o ciele tęższym w zarysie niż u podobnego N. nemoralis. Głowa jest trochę mniejsza niż u N. nemoralis i ma na czole pięć wzdłużnych bruzd między szerszymi bocznymi rowkami. Czułki są ciemne z jasnymi nasadami. Przedplecze jest mocniej poprzeczne i słabiej z tyłu zwężone niż u N. nemoralis; boczne krawędzie przedplecza są prawie proste. Pokrywy są czarne z mosiężnym połyskiem metalicznym, zawsze z parą pełnych bladożółtych pasów w najbardziej zewnętrznych międzyrzędach. Na każdej pokrywie znajdują się dwa wierzchołkowe chetopory (punkty szczecinkowe)[3]. Występują zarówno osobniki o skrzydłach tylnych w pełni wykształconych (formy długoskrzydłe), jak i osobniki nielotne o skrzydłach skróconych (formy krótkoskrzydłe)[4].
Ekologia i występowanie
Owad rozmieszczony od nizin po piętro subalpejskie i alpejskie w górach, osiągający rzędne od 0 do 1829 m n.p.m. Zamieszkuje tereny otwarte do lekko zacienionych, w tym łąki i tereny o żwirowatym podłożu w otwartych, np. sosnowych lasach[4].
Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się od lutego do października, przy czym nowe ich pokolenie ukazuje się od czerwca do sierpnia. Najaktywniejsze są w dni słoneczne, natomiast przy pogodzie pochmurnej lub chłodnej kryją się pod luźną korą powalonych kłód, w ściółce, pod leżącym drewnem, wśród igliwia, mchów i pod kamieniami[4].
Gatunek nearktyczny o zachodnioamerykańskim typie rozsiedlenia[5]. W Kanadzie podawany jest z Kolumbii Brytyjskiej i Quebecu. W Stanach Zjednoczonych znany jest z Alaski, Idaho, Kalifornii, Oregonu, Nowego Meksyku i Waszyngtonu[4].
Przypisy
- ↑ J.F. Eschscholtz: Zoologischer Atlas, enthaltend Abbildungen und Beschreibungen neuer Thierarten, während des Flottcapitains von KOTZEBUE zweiter Reise um die Welt, auf der Russisch-Kaiserlichen Kriegsschlupp Predpriaetië in den Jahren 1823-1826. Fünftes Heft. Berlin: Reimer, 1833, s. 24.
- ↑ Wolfgang Lorenz, Notiophilus sylvaticus Eschscholtz, 1833 in: CarabCat, O. Bánki i inni red. [online], Catalogue of Life Checklist, 10 lipca 2025 [dostęp 2025-08-05].
- ↑ H.C. Fall. A review of the North American species of Notiophilus. „Psyche”. 13 (4), s. 81-92, 1906.
- 1 2 3 4 Terry L. Erwin: A Treatise on the Western Hemisphere Caraboidea (Coleoptera). Their classification, distribution, and ways of life. Volume I. Trachypachida, Carabidae - Nebriiformes 1. Sofia, Moskwa: Pensoft Publishers, 2007, s. 61. ISBN 978-954-642-298-9.
- ↑ Arvīds Barševskis. Biogeography of the genus Notiophilus Dumeril, 1806 (Coleoptera: Carabidae). „Baltic Journal of Coleopterology”. 7 (1), 2007. ISSN 1407-8619.