Nowy Ikar (Biebl)

Nowy Ikar (Nový Ikaros) – poemat czeskiego poety i prozaika Konstantina Biebla[1][2.1][3], opublikowany w 1929. Utwór jest napisany w formie tak zwanego pásma, czyli wielowątkowego utworu lirycznego ukształtowanego na wzór Strefy Guillaume’a Apollinaire’a[2.1][1][3]. Zalicza się do nurtu poetyzmu, czyli rodzimej czeskiej syntezy kierunków awangardowych[2.2]. Nowy Ikar jest zazwyczaj uważany za największe dzieło Biebla i zarazem za jedno z najważniejszych dzieł poezji czeskiej międzywojnia[1][4]. zastosowana w nim technika asocjacyjna, oparta na eksplorowaniu podświadomości[3], zapowiada w twórczości poety surrealizm[5][3]. Poemat został napisany wierszem wolnym.

Poemat znalazł się z polskiej edycji poezji Konstantina Biebla w wyborze i przekładzie Adama Włodka[6].

Przypisy

  1. 1 2 3 Józef Magnuszewski: Historia literatury czeskiej. Zarys. Wrocław: Ossolineum, 1973, s. 260-261.
  2. Jacek Baluch, Piotr Gierowski: Czesko-polski słownik terminów literackich. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016.
    1. 1 2 S. 278.
    2. ↑ S. 287.
  3. 1 2 3 4 Konstantin Biebl. slovnikceskeliteratury.cz. [dostęp 2017-02-27]. (cz.).
  4. ↑ Konstantin Biebl, český básník. knihovnaslany.cz. [dostęp 2017-02-27]. (cz.).
  5. ↑ Tamara Książczak-Przybysz: Biebl Konstantin, w: Literatury zachodniosłowiańskie czasu przełomów 1890-1990. Katowice: Śląsk, 1999, s. 29-30.
  6. ↑ Konstantin Biebl: Nowy Ikar i inne poezje. Wybrał, przełożył i posłowiem opatrzył Adam Włodek. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1984. ISBN 83-08-01245-0.

Bibliografia