Nufenenpass

Nufenen
Ilustracja
Państwo

 Szwajcaria

Wysokość

2478 m n.p.m.

Pasmo

Alpy Lepontyńskie

Położenie na mapie Valais
Mapa konturowa Valais, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Nufenen”
Położenie na mapie Szwajcarii
Mapa konturowa Szwajcarii, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Nufenen”
Ziemia46°28′37″N 8°23′16″E/46,476944 8,387778

Przełęcz Nufenen (wł. Passo della Novena, niem. Nufenenpass, fr. Col du Nufenen) – przełęcz w Alpach Lepontyńskich położona na wysokości 2478 m n.p.m. Leży w południowej Szwajcarii, na granicy kantonów Valais i Ticino blisko granicy z Włochami.

Droga nr 413, poprowadzona przez przełęcz Nufenen łączy miejscowość Ulrichen w dystrykcie Goms (Valais) na zachodzie z miejscowością Airolo w okręgu Leventina (Ticino) na wschodzie[1]. Ta ostatnia jest położona ponad 1300 m poniżej przełęczy[2].

Na północ od siodła przełęczy wznosi się Chilchhorn (2789 m n.p.m.), zaś na południe – Nufenenstock (2866 m n.p.m.). Na stokach Chilchhornu, na wysokości ok. 2500 m n.p.m., na północny wschód od przełęczy, swoje źródła ma rzeka Ticino, spływająca niżej doliną Bedretto. Na południowy zachód od siodła przełęczy, po stronie Ulrichen, znajduje się zbiornik zaporowy Griessee z lustrem wody na wysokości ok. 2380 m n.p.m. Z siodła przełęczy prowadzi do niego wąska droga jezdna. Na samym siodle przełęczy znajdują się dwa niewielkie jeziorka[1].

Na przełęczy znajduje się niewielki hotel z restauracją oraz parking. Z usytuowanego tu punktu widokowego interesująca panorama w sektorze zachodnim. Na pierwszym planie na południowym zachodzie widoczna jest wschodnia ściana szczytu Fülhorn (2863 m n.p.m.), poorana pionowymi rysami[2]. Na lewo od niej fragment muru zapory Gries, a w głębi Lodowiec Gries, nad którym wznosi się piramida Blinnenhornu (3374 m n.p.m.)[1]. Ostatnie plany panoramy zajmują masywy Haut Valais i Oberlandu berneńskiego z Finsteraarhornem (4274 m n.p.m.)[2]

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 Mapa turystyczna. [dostęp 2026-02-05].
  2. 1 2 3 Suisse. Guide vert Michelin. Michelin et Cie, 1985, s. 146. ISBN 2-06-005-602-0.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.