ORP Gryf (1976)

ORP Gryf
Ilustracja
Symbol ORP „Gryf”
Klasa

Okręt szkolny

Typ

Wodnik

Projekt

888

Historia
Stocznia

Stocznia Północna, Gdańsk

Wodowanie

13 marca 1976

 Marynarka Wojenna
Nazwa

ORP Gryf

Wejście do służby

1976

Wycofanie ze służby

31 maja 2005

Los okrętu

złomowany w lipcu 2009 roku, w Gdańsku

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

standardowa 1489 ton
pełna 1745 ton

Długość

72,24 m

Szerokość

11,99 m

Zanurzenie

4,1 m

Prędkość

16,8 węzła

Uzbrojenie
przed 1990: 2 x II AK-230, 2 x II ZU-23-2M Wróbel, 2 × 45 (salutacyjne)
Załoga

56 osób + 100 słuchaczy

ORP Gryf – okręt szkolny projektu 888, typu Wodnik, który został zbudowany w Stoczni Północnej w Gdańsku.

Trzeci okręt o tej nazwie w Polskiej Marynarce Wojennej - po stawiaczu min i okręcie szkolnym, przebudowanym z seryjnego frachtowca niemieckiego typu Hansa A - zwodowany w dniu 13 marca 1976 i wcielony do służby w 1976 roku, a wycofany w 2005 roku. Okręt służył w dywizjonie Okrętów Szkolno-Badawczych 3 Flotylli Okrętów. W dniach 20 czerwca - 06 lipca 1977 roku ORP "Gryf", dowodzony wtedy przez kpt. mar. Zdzisława Żmudę, odbył długi rejs szkolny do Murmańska i z powrotem, opisany następnie przez red. Krzysztofa Pola w wydanej w 1981 roku przez ówczesne Wydawnictwo MON książce pt. "Rejs na GRYFIE". W dniach 4–26 maja 1983 roku okręt wziął udział w wielkich ćwiczeniach sił Marynarki Wojennej o kryptonimie Reda-83[1].

Został wycofany ze służby 31 maja 2005 roku[2]. Okręt wystawiony był do sprzedaży i rozważano jego przebudowę na statek wycieczkowy[2]. Do sprzedaży jednak nie doszło, i po przeholowaniu 15 kwietnia 2009 roku do Gdańska, został latem tego roku złomowany[2].

Jednostką bliźniaczą jest ORP "Wodnik", pozostający wciąż w czynnej służbie (stan na rok 2021).

Przypisy

  1. ↑ Rochowicz 2020 ↓, s. 45-47.
  2. 1 2 3 PJ, JW. Kronika PMW. Losy wycofanych okrętów. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 11/2009. XIII (95), s. 22, listopad 2009.

Bibliografia

  • Robert Rochowicz. Reda-83 – kiedyś to były ćwiczenia. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 7-8 (1999), 2020. Magnum-X. ISSN 1426-529X.