Obóz warowny

Plan rzymskiego obozu warownego

Obóz warowny – teren, na którym wojsko umacniało się w czasie bitew bądź oblężeń, a także w trakcie przerw w działaniach wojennych.

Stosowany od czasów rzymskich do XVIII w. (sporadycznie również w XIX w.). Obozy stosowane w XV–XVI w. otoczone wozami nosiły nazwę taborów. W XVII w. termin „obóz warowny” oznaczał ponadto twierdzę o załodze przewyższającej liczebnie stan potrzebny do obrony[1]. W czasach nowożytnych oznacza twierdzę, mogącą stanowić punkt wsparcia dla wojsk[2].

Przypisy

  1. ↑ fortification. Britannica. [dostęp 2025-11-18]. (ang.).
  2. ↑ Encyklopedia techniki wojskowej 1987 ↓, s. 427.

Bibliografia

  • Jerzy Modrzewski (red.), Encyklopedia techniki wojskowej, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987, ISBN 83-11-07275-2, OCLC 835884142.

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.