Obrotnica Scarffa

Obrotnica Scarffa w samolocie Bristol F.2 Fighter

Obrotnica Scarffa – wczesna obrotnica samolotowa opracowana w 1915 pozwalająca na 360° pole ostrzału i ze wspomaganiem ruchu w płaszczyźnie pionowej.

Historia

Obrotnica została opracowana i opatentowana w 1915 przez chorążego (warrant officer) F. W. Scarffa z brytyjskiego Air Department[1.1]. Pierwsze obrotnice Scarrfa weszły do służby w lipcu 1916[1.1]. Pierwszy model obrotnicy który wszedł do służby znany był powszechnie jako Scarff No. 2 Ring, ale jej oficjalna nazwa brzmiała No. 3 Mk II Barbette[1.1].

Obrotnica składała się z dwóch stalowych obręczy, dolna przymocowana była do kadłuba samolotu, a górna poruszała się po dolnej wykorzystując system łożysk[1.1]. Do górnej obręczy przymocowany był stelaż pozwalający na ruch karabinu maszynowego Lewisa w płaszczyźnie pionowej[1.1]. Ciężar karabinu i stelaża był równoważony przez silne, rozciągliwe linki, tzw. Sandow Cord[1.2]. W niektórych samolotach używano obrotnicy Scarffa z podwójnym karabinem maszynowym Lewisa[1.2]. Taka instalacja znana była popularnie jako Huntley and Palmer (popularna marka ciasteczek) ale w tej konfiguracji operacja bronią była znacznie trudniejsza[1.2].

Obrotnica Scarffa była wykorzystywana w wielu modelach samolotów w wielu krajach, wyszła z użycia dopiero pod koniec lat 30[1.1].

Przypisy

  1. R. W. Clarke: British Aircraft Armament.
    1. 1 2 3 4 5 6 S. 15.
    2. 1 2 3 S. 17.

Bibliografia

  • R. W. Clarke: British Aircraft Armament, Volume 1: RAF Gun Turrets From 1914 To the Present Day. Sparkford: Stephens, 1993. ISBN 1-85260-223-6.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.