Obszar Chroniony Ngorongoro

Ngorongoro
Państwo

 Tanzania

brak współrzędnych

Obszar Chroniony Ngorongoro (ang. Ngorongoro Conservation Area, NCA) – obszar ochrony przyrody w północnej Tanzanii, utworzony wokół krateru Ngorongoro. Teren obejmuje ziemie zamieszkane przez Masajów, Wąwóz Olduvai, gdzie znaleziono najstarsze ślady praczłowieka, oraz szereg wulkanów przekraczających 3000 m n.p.m.[1]

Ngorongoro zyskał rozgłos już na początku XX wieku, gdy obszar należał do niemieckiej Tanganiki. Przyjeżdżali tu badacze i osadnicy z Niemiec, a na dnie krateru założono niemiecką farmę, której ślady przetrwały do dziś[1]. Obszar Chroniony Ngorongoro został utworzony w latach 50. XX wieku, częściowo włączając teren w skład tworzonego parku Serengeti. Dzięki decyzjom władz, uwzględniającym postulaty Masajów, powstała strefa o specjalnym statusie, umożliwiająca im zamieszkanie i wypas bydła na wyznaczonych terenach, w tym częściowo na dnie krateru[1].

Osobą, która znacząco przyczyniła się do ochrony zwierzyny w Ngorongoro i Serengeti, był urodzony w Nysie Niemiec, prof. Bernhard Grzimek. Jego syn, Michael Grzimek, zginął w wypadku lotniczym, uderzając o krawędź krateru[1]. W 1978 roku Ngorongoro został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO, co umożliwiło dodatkowe finansowanie ochrony przyrody[1].

Przypisy

Bibliografia

  • Richard Trillo, Jacek Torbicz: Kenia i Tanzania. Bielsko-Biała: Pascal, 2000. ISBN 83-88355-01-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.