Occultifur
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
grzybojadek |
| Nazwa systematyczna | |
| Occultifur Oberw. Rep. Tottori Mycol. Inst. 28: 119 (1990) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Occultifur internus (L.S. Olive) Oberw. 1990 | |
Occultifur Oberw. (grzybojadek) – rodzaj grzybów z rodziny Cystobasidiaceae[1]. W Polsce występuje jeden gatunek[2].
Charakterystyka
Grzyby nagrzybne rozwijające się wewnątrz hymenium w owocnikach gatunków 'łzawnikowców (Dacrymycetales). Nie tworzą owocników. Strzępki cienkościenne, hialinowe, z pojedynczymi porami. Ssawki typu Tremella, wyrastające ze sprzążek, zakończone filcowatymi odgałęzieniami haustorialnymi i przyczepiające się do komórek gospodarza. Konidiofory i podstawki rozwijają się z tych samych strzępek generatywnych. Gromady anamorf i teleomorf nie tworzą typowego hymenium. Brak cystyd i hyfid. Podstawki podłużno-cylindryczne, nieregularnie kręte, bez zgrubień probazydialnych, po osiągnięciu dojrzałości poprzecznie trójdzielne, wytwarzające jedną sterygmę z każdej komórki podstawkowej. Bazydiospory z wyraźnymi wyrostkami wnęki, cienkościenne i gładkie, hialinowe, nieamyloidalne. Kiełkowanie głównie przez pączkowanie, sporadycznie ze strzępkami. Zarodników wtórnych nie zaobserwowano. Komórki zarodnikowe rozszerzone i zwężone u góry, wytwarzające zarodniki pojedynczo, wierzchołkowo, powtarzalnie, każda ze sprzążką u podstawy. Resztki sprzążek trwałe, tworzące koronowe lub schodkowe serie po wielokrotnym rozwoju zarodników. Dojrzałe konidia grubościenne, hialinowe[3].
Systematyka i nazewnictwo
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cystobasidiaceae, Cystobasidiales, Incertae sedis, Cystobasidiomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].
Rodzaj Occultifur utworzył Franz Oberwinkler w 1990 r. Gatunkiem typowym jest Occultifur internus (L.S. Olive) Oberw. 1990[1]. Polską nazwę rodzaju nadał Władysław Wojewoda w 1996 r[2].
- Occultifur internus (L.S. Olive) Oberw. 1990 – grzybojadek łzawnikowy
Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum[4]. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody[2].
Przypisy
- 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2014-02-15] (ang.).
- 1 2 3 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 472, 473, ISBN 83-89648-09-1.
- ↑ Franz Oberwinkler, New genera of auricularioid heterobasidiomycetes, „Rept. Tottori Mycol. Inst.”, 28, 1990, s. 119–123.
- ↑ Index Fungorum (gatunki) [online] [dostęp 2013-03-05] (ang.).