Okropny doktor Orloff
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji |
1961 |
| Data premiery |
9 marca 1962 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
93 minut (wersja hiszpańska) |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Jesús Franco[a] |
| Główne role |
Conrado San Martín |
| Muzyka |
José Pagán |
| Zdjęcia |
Godofredo Pacheco |
| Scenografia |
Antonio Simont |
| Kostiumy |
Izquierdo |
| Montaż |
Alfonso Santacana |
| Produkcja |
Leo Lax |
| Wytwórnia |
Hispamer Films |
| Dystrybucja |
Delta Films S.A. (Hiszpania) |
Okropny doktor Orloff (hiszp. Gritos en la noche, fr. L’Horrible Docteur Orloff) – hiszpańsko-francuski film grozy w reżyserii Jesúsa Franco, wydany w 1962 roku[1].
Fabuła
W Paryżu 1912 roku ktoś porywa piękne, samotne dziewczyny, zazwyczaj pracownice kabaretów i klubów nocnych. Rozwiązanie tajemniczych zaginięć zostaje powierzone inspektorowi policji Tannerowi. Policyjny rysownik, bazując na relacjach naocznych świadków, ustala, że w zaginięcia zamieszanych jest dwóch mężczyzn. Tymczasem tancerka kabaretowa Dany poznaje się z człowiekiem przedstawiającym się jako książę. Człowiek zwabia Dany do opuszczonego dworku, gdzie morduje ją jego groteskowy sługa imieniem Morpho. Fałszywy ksiażę to dr Orloff, znany w stolicy chirurg, który ma obsesję na punkcie rekonstrukcji twarzy swojej córki, Melissy. Dziewczyna została oszpecona w wyniku pożaru nieumyślnie wywołanego przez lekarza w jego laboratorium i od tego czasu przebywa zamknięta w ponurym laboratorium-zamku Orloffa pod opieką byłej więźniarki Arne[2].
Próbując przywrócić Melissie jej wygląd, Orloff porywa piękne, samotne dziewczyny które morduje, a następnie usuwa im skórę twarzy, by ją przeszczepić córce. Aby pozyskać te młode kobiety, korzysta z pomocy Morpha, będącego efektem jego manipulacji chirurgicznych. W eksperymentach pomaga mu Arne, kobieta dłużna Orlofowi, ponieważ pomógł jej uciec z więzienia, w którym była osadzona za zbrodnię z namiętności. Kolejne operacje przeszczepu kończą się niepowodzeniem, a po każdej nieudanej próbie Orloff jest zmuszony szukać nowej dawczyni. Naszyjnik, który wypadł z ciała Dany, znajduje Jeannot, włóczęga i alkoholik, który próbuje go sprzedać, wzbudzając w sobie podejrzenia. Po ustaleniu, że Jeannot nie jest zabójcą, Tanner zaczyna interesować się podejrzeniami mężczyzny dotyczącymi hangaru na łodzie na skraju miasta i złowrogiego zamku w górę rzeki od miejsca znalezienia naszyjnika[2].
Orloff i Morpho porywają kolejną kobietę, tym razem utrzymując ją przy życiu, aby umożliwić przeszczepy z żywej tkanki. Arne w końcu sprzeciwia się temu okrucieństwu i próbuje powiadomić władze. Kobieta ginie w szamotaninie z Orloffem, który ukrywa jej ciało. Orloff widzi narzeczoną Tannera, baletnicę Wandę Bronsky, w mieście pewnego wieczoru i, uderzony jej podobieństwem do Melissy, rozmawia z nią krótko, wzbudzając jej podejrzenia swoją natarczywością i płonącym wzrokiem. Tanner okazuje się bezsilny wobec niewykrytego sprawcy, a jego śledztwo kończy się niepowodzeniem. Jednak Wanda, upewniwszy się, że to właśnie ten mężczyzna, którego szukają, postanawia sama zbadać sprawę, działając pod przykrywką luksusowej prostytutki o imieniu Tania i przesiadując w barze, w którym ostatnio widziano kilka ofiar[2].
Następuje przełom w śledztwie Tannera. Zostają odnalezione odciski palców potencjalnego mordercy i z policyjnego archiwum wynika, że należą one do Morpha, skazanego na karę śmierci siedem lat temu. Dziwi to policjantów, ponieważ wedle oficjalnych akt Morpho zmarł na zawał dwa dni przed egzekucją. Akt zgonu wystawił Orloff, wówczas pracujący jako więzienny lekarz. Grób Morpha jest pusty, co utwierdza Tannera kim jest sprawca. Tymczasem Wanda spotyka Orloffa i, uprzednio organizując przekazanie notatki policji, udaje nietrzeźwość, by pozwolić się zabrać do zamku. Jednak Tanner nie czyta notatki przez kilka godzin, zmuszony słuchać niewiarygodnych świadków. W ostatniej chwili udaje się do zamku Orloffa. Morpho odkrywa ciało Arne i morduje Orloffa. Wanda mdleje z przerażenia, a Morpho niesie ją na blanki zamku, gdzie Tanner go zastrzeliwuje. Tanner przysięga Wandzie, że od teraz będą działać jak drużyna[2].
Obsada
Opracowano na podstawie materiału źródłowego: [3][4]
- Conrado San Martín – inspektor Edgar Tanner
- Diana Lorys –
- Wanda Bronsky,
- Melissa Orloff
- Celia Honrubia – Wanda Bronsky (głos)
- Howard Vernon – doktor Orloff
- José Guardiola – doktor Orloff (głos)
- Ricardo Valle – Morpho Lautner
- Venancio Muro – Jean „Jeannot” Rousseau
- Carlos Revilla – Jean „Jeannot” Rousseau (głos)
- Perla Cristal – Arne
- Pilar Gentil – Arne (głos)
- María Silva – Dany
- Mara Laso – Irma Gold
- Félix Dafauce – główny komisarz policji
- Faustino Cornejo – Raymond
- Manuel Vázquez – Klein
- Fernando Montes – agent Malou
- Rafael de Penagos – agent Malou (głos)
- Fernando Calzado – Maurice
- Elena María Tejeiro – Ursula Camila
- Carmen Porcel – Madame Gold
- Pilar Calvo – Madame Gold (głos)
- Javier de Rivera – aktykwariusz Hogan
- Juan Córdoba – aktykwariusz Hogan (głos)
- Juan Garcia Tienda – Elias Housemann
- Julio F. Alymán – Elias Housemann (głos)
- Luis Rico – śledczy sądowy
- Benjamín Domingo – śledczy sądowy (głos)
- Jesús Franco – pianista
Uwagi
- ↑ Wymieniony w napisach jako David Khune.
Przypisy
- ↑ Gritos en la noche. Fotogramas, 2008-05-29. [dostęp 2025-10-26]. (hiszp.).
- 1 2 3 4 Thrower i Grainger 2015 ↓, s. 65.
- ↑ Thrower i Grainger 2015 ↓, s. 62.
- ↑ Girtos En La Noche [online], El Doblaje.com [dostęp 2025-10-26] (hiszp.).
Bibliografia
- Stephen Thrower, Julian Grainger: Murderous Passions: The Delirious Cinema of Jesús Franco. Cz. 1: 1959-1974. Londyn: Strange Attractor Press, 2015. ISBN 978-1-907222-31-3. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Okropny doktor Orloff w bazie IMDb (ang.)
- Okropny doktor Orloff w bazie Filmweb