Olga San Juan

W 1943 roku San Juan podpisała pięcioletni kontrakt z Paramount Pictures^[2]. Była znana z przydomku „Puerto Rican Pepperpot” - w Hollywood symbolizował on jej niewielki wzrost i żywiołowy temperament^[3].

San Juan zadebiutowała w krótkometrażowym musicalu Caribbean Romance (1943)^[2]. Jej drugi film krótkometrażowy, Bombalera (1945), w którym występowała jako „Kubański Cyklon”, otrzymał nominację do Oscara w kategorii najlepszy film krótkometrażowy. W trzecim filmie krótkometrażowym, The Little Witch (1945), zagrała główną rolę piosenkarki klubowej^[3].

Pełnometrażowy debiut aktorski San Juan nastąpił w filmie Rainbow Island (1944) z udziałem Dorothy Lamour. Największym sukcesem w jej karierze była rola w musicalu Blue Skies (1946) u boku Binga Crosby'ego i Freda Astaire'a z muzyką Irvinga Berlina. W tym filmie zaśpiewała utwór „You'd Be Surprised”, wykonała w duecie z Crosbym piosenkę „I'll See You in C-U-B-A” oraz zaśpiewała fragment „Heat Wave” przed słynną solówką taneczną Astaire'a. Jej rola w filmie miała charakter komediowy^[2].

W filmie Variety Girl (1947) San Juan zagrała rolę Amber La Vonne, aspirującej aktorki pragnącej zrobić karierę w Hollywood^[5]. Jej numer „He Can Waltz” był kulminacyjnym punktem tego filmu^[2]. Zagrała również w obu wersjach (radiowej i filmowej) produkcji Duffy’s Tavern (film)^[1].

Po zakończeniu współpracy z Paramount Pictures San Juan przeszła do studia Universal Pictures. Zagrała główną rolę u boku Donalda O'Connora w musicalu Are You with It? (1948). W filmie One Touch of Venus (1948) zagrała u boku Avy Gardner i Eve Arden, wykonując wspólnie trzyosobowy utwór „That's Him”. Film oparty na sztuce Kurta Weilla i Ogden Nasha został poddany znacznym cięciom i zmianom. W tym samym roku zagrała w komedii The Countess of Monte Cristo z łyżwiarką figurową Sonja Henie, gdzie zagrała filmową statystkę podającą się za arystokratkę. Ostatnim znaczącym filmem San Juan w latach 40. była komedia westernowa The Beautiful Blonde from Bashful Bend (1949) w reżyserii Preston Sturgesa, w którym zagrała u boku Betty Grable jako jej przyjaciółka^[2].

Po wysłuchaniu San Juan śpiewającej na prywatnym przyjęciu, Alan Jay Lerner zaproponował jej główną rolę w musicalu Paint Your Wagon z muzyką Fredericka Loewe'a i tekstami Lernera. W roli Jennifer Rumson, córki poszukiwacza złota Bena Rumsona (granego przez Jamesa Bartona), San Juan zaśpiewała dwa ważne numery: „What's Going On Here?” i „How Can I Wait?”^[2].

Premiera spektaklu odbyła się 12 listopada 1951 roku, a grano go do 19 lipca 1952 roku; San Juan występowała w nim do 29 marca 1952 roku^[6]. Jej występ spotkał się z uznaniem krytyków^[6]. Brooks Atkinson z The New York Times nazwał ją „najświeższym zjawiskiem, jakie pojawiło się na scenie Broadwayu w tym sezonie”^[2]. Za swoją kreację San Juan otrzymała nagrodę Donaldson Award za najlepszy debiut aktorski^[1]. Opuściła obsadę przed zakończeniem przedstawień, gdy zaszła w ciążę po raz drugi^[5].

Po występie na Broadwayu San Juan zdecydowała się wycofać z kariery aktorskiej i poświęcić rodzinie^[2]. W 1952 roku zagrała w radiowym programie „Musical Comedy Theater” w produkcji The Kissing Bandit u boku aktora Johna Conte^[3]. W późniejszych latach sporadycznie pojawiała się w programach telewizyjnych, w tym w „The Rosemary Clooney Show” (1957) i „The Lux Show” (1958)^[7]. Powróciła na ekran w niewielkich rolach w dwóch filmach swojego męża. Pierwszym był The Barefoot Contessa (1954), za rolę w którym jej mąż otrzymał Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego^[2]. Ostatnim filmem San Juan był thriller The 3rd Voice (1960) w reżyserii Huberta Cornfielda, w którym zagrała niewielką rolę^[5].