Opcja na Prawo

Opcja na Prawo
Częstotliwość

kwartalnik

Państwo

 Polska

Adres

Wrocław[1]

Wydawca

Wydawnictwo Wektory

Tematyka

polityczna

Pierwszy numer

grudzień 2000

Ostatni numer

grudzień 2019

Redaktor naczelny

Wojciech Trojanowski

Format

30 cm[1]

Liczba stron

60-80

ISSN

1642-0640

OCLC

705799191

Strona internetowa

Opcja na Prawo – ogólnopolskie czasopismo o orientacji prawicowej wydawane w latach 2000–2019. Pierwotnie miesięcznik; numer z września 2012 zapowiedział przejście od stycznia 2013 do formuły kwartalnika[2]. Do zakończenia działalności w grudniu 2019 ukazało się 157 numerów[3][4].

Historia

Numer zerowy (próbny) ukazał się w grudniu 2000 roku. Pierwszym redaktorem naczelnym czasopisma był Ludwik M. Kluźniak[4]. W 2002 roku zastąpił go współzałożyciel Solidarności Walczącej Romuald Lazarowicz[4][5]. Według Instytutu Pamięci Narodowej miesięcznik reprezentował orientację postsolidarnościową[6]. Od 2011 roku redaktorem naczelnym był Jan Ewaryst, a od 2013 Wojciech Trojanowski[4]. W skład redakcji wchodzili również: Marek Arpad Kowalski, Natalia Dueholm, Roman Konik, Damian Leszczyński, Mateusz Machaj. Za druk pisma odpowiadał Józef Białek i należące do niego Wydawnictwo Wektory.

Wśród współpracowników byli m.in. Wojciech Cejrowski, Janusz Korwin-Mikke, Grzegorz Braun[7][8][9], Stanisław Michalkiewicz, prof. Jerzy Przystawa, dr Tomasz Teluk, Tomasz Cukiernik[10], ks. Rafał Trytek[11][12], Krzysztof Nestor Kuźnik, Jacek Tomczak, Łukasz Adamski, Stefan Sękowski, Andrzej Szczęśniak[13], Stanisław Bieleń, Tomasz Rowiński[14], Paweł Falicki, Juliusz Jabłecki[15], Janusz Sanocki[16], Tomasz Gabiś, Janusz Dobrosz, Mariusz Dzierżawski, Adam Danek, Adrian Nikiel[17]. W piśmie ukazały się również wywiady ze znanymi z głoszenia teorii spiskowych Izraelem Szamirem[18] i Robertem Davidem Steelem[19].

W kwietniowym numerze w roku 2007 (nr 4/64) redakcja czasopisma poinformowała, że od numeru lipcowego włącznie pismo ma ukazywać się tylko w wersji elektronicznej, co spowodowane było kłopotami finansowymi. Jesienią tego roku pismo znalazło się wśród dziewięciu tytułów analizowanych w zleconym przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji raporcie Poznańskiego Centrum Praw Człowieka Instytutu Nauk Prawnych PAN pt. Monitorowanie treści rasistowskich, ksenofobicznych i antysemickich w polskiej prasie; w jego obronie wystąpił poseł Artur Górski[20].

W 2015 redakcja zorganizowała we Wrocławiu konferencję „Quo vadis Europo? Liberalna Europa w obliczu inwazji”, podczas której wystąpili m.in. Jacek Bartyzel, Aleksiej Komow ze Światowego Kongresu Rodzin i Roberto Fiore[21][22].

Przypisy

  1. 1 2 Opcja na prawo.. WorldCat. [dostęp 2020-01-12]. (ang.).
  2. ↑ Od Redakcji. opcjanaprawo.pl, 2012-09-02. [dostęp 2023-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (20190709)].
  3. ↑ Od Redakcji - Ostatni numer kwartalnika. opcjanaprawo.pl, 202-02-08. [dostęp 2023-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-05-28)].
  4. 1 2 3 4 Katalog Biblioteki Narodowej: Opcja na Prawo. katalogi.bn.org.pl. [dostęp 2023-05-19].
  5. ↑ Uroczystości pogrzebowe śp. Romualda Lazarowicza [online], prezydent.pl, 12 sierpnia 2019.
  6. ↑ Zespół redakcyjny edycji „Zrzeszenie »Wolność i Niezawisłość« w dokumentach” [online], ipn.gov.pl [dostęp 2025-07-08].
  7. ↑ Grzegorz Braun. Wybory prezydenckie 2015. wydarzenia.interia.pl, 15 kwietnia 2015. [dostęp 2022-01-31].
  8. ↑ Grzegorz Braun - kadencja 2019-2023: poseł w: okręg nr 23 (Rzeszów). wnp.pl, 2019. [dostęp 2022-01-31].
  9. ↑ Skrajne poglądy, agresywne zachowania. Kim jest Grzegorz Braun [online], tvn24.pl, 15 kwietnia 2025.
  10. ↑ Dominika Sitnicka, „Do Rzeczy” od dawna pisze o polexicie. Specjalistą jest autor związany z prorosyjskimi mediami [online], oko.press, 3 października 2023.
  11. ↑ Michał Mikłaszewski, Krótki rys historyczny ruchu integralnie katolickiego ("sedewakantystycznego") na ziemiach polskich [online], tenetetraditiones.blogspot.com, 1 czerwca 2021.
  12. ↑ Kościół posoborowy jest pusty. Z ks. Rafałem Trytkiem, sedewakantystą, rozmawiał Jacek Skup, „Ex Nihilo” (2), 2009, s. 184.
  13. ↑ Andrzej Szczęśniak, Ukraina, czyli jak zdobywa się nowe kolonie, [w:] Józef Białek (red.), Przegrana wojna. Konflikt na Ukrainie, beneficjenci i bankruci, Wrocław: Wektory, 2022, s. 11, ISBN 978-83-65842-74-9.
  14. ↑ Autorzy [online], teologiapolityczna.pl [dostęp 2025-07-08].
  15. ↑ Juliusz Jabłecki, Polska w cieniu Wall Street, czyli kulisy kredytowania II RP [online], mises.pl, 28 maja 2006.
  16. ↑ OPCJA NA PRAWO Nr 1/150 - elektroniczna [online], wydawnictwowektory.pl [dostęp 2025-07-08].
  17. ↑ Przemysław Witkowski, Służby, mafie i loże vs „szczęść boże”, czyli magiczny świat Grzegorza Brauna [online], krytykapolityczna.pl, 7 października 2019.
  18. ↑ Opcja na prawo 1/146 (2017) [online], allegro.pl [dostęp 2025-07-08].
  19. ↑ Były oficer wywiadu USA: Siły amerykańskie rozmieszczone w Polsce to teatrzyk, kresy.pl, 26 stycznia 2017.
  20. ↑ Artur Górski, Zapytanie nr 2153 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie monitoringu prasy prawicowej na zamówienie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji i związanego z tym zagrożenia wolności mediów w Polsce [online], sejm.gov.pl, 21 lipca 2008.
  21. ↑ Anna Mierzyńska, Neofaszysta Roberto Fiore w Warszawie zagrzewał Grzegorza Brauna do walki o nacjonalistyczną Europę [online], oko.press, 2 września 2020.
  22. ↑ Anna Mierzyńska, Egzotyczna koalicja przeciw LGBT w Polsce: radykałowie religijni, skrajna prawica, Rosja i PiS [online], oko.press, 2 sierpnia 2019.

Linki zewnętrzne