Orestegon

Orestegon – obiektyw szerokokątny opracowany i produkowany przez zakłady Meyer-Optik Görlitz (od 1970 roku przez kombinat Pentacon) w latach 1966-1970, a od 1970 do lat 90. jako Pentacon auto 2,8/29. Następca obiektywu Meyer-Optik Lydith.

Orestegon (oraz później Pentacon) to konstrukcja z siedmiu soczewek w siedmiu grupach^[1], wyposażona w przysłonę automatyczną składającą się z 6 listków, przymykających obiektyw w wartościach od f/2,8 do f/22. Obiektyw dedykowano lustrzankom z gwintem M42 (Praktica serii L) oraz przez krótki okres także z bagnetem Exakty.

Już w momencie wprowadzania do produkcji obiektywu Lydith 30mm f/3,5 konstruktorzy zdawali sobie sprawę z jego ograniczeń^[1]. W październiku 1964 roku, a więc w czasie gdy debiutowała wersja M42 Lydith^[2], zgłoszono patent nowego obiektywu szerokokątnego który w 1966 roku wprowadzono do produkcji jako Orestegon 2,8/29^[1].

Orestegon był obiektywem znacznie ambitniejszym i nowocześniejszym niż poprzednik. Zmniejszenie ogniskowej o 1 mm oraz zwiększenie jasności o 2/3 stopnia (z f/3,5 do f/2,8) wymagało zaprojektowania od nowa całkowicie odmiennego układu optycznego^[1]. W przeciwieństwie do prostej, 5-cio soczewkowej konstrukcji Lydith^[2], w nowym obiektywie inżynierowie z Meyer-Optik musieli zaprojektować układ 7-dmio soczewkowy. W momencie debiutu był to bardzo udany i nowoczesny obiektyw, nawet na arenie międzynarodowe^[1]j.

Od początku Orestegon był oferowany z automatyczną przysłoną (tj. przysłaniającą się do wartości roboczej dopiero w momencie robienia zdjęcia). Początkowo produkowano go z bagnetem Exakty (dedykowany był modelowi Exakta RTL 1000) oraz z gwintem M42. W 1969 roku do produkcji trafiła rodzina aparatów Praktica L, której gigantyczna popularność (zarówno na rynku krajowym jak i zagranicznym) sprawiła ogromne zapotrzebowanie na tani obiektyw szerokokątny^[1].

W 1969 wraz z debiutem Praktici LLC wyposażonej jako pierwszy aparat na świecie w elektroniczny symulator przysłony^[3], zaczęto produkcję droższego wariantu Orestegonu wyposażonego w system przekazywania wartości wybranej przysłony za pośrednictwem 3 styków na tyle obiektywu do aparatu.

W 1970 roku po pełnej integracji zakładów Meyer-Optik w kombinat VEB Pentacon zmieniono nazwy produkowanych obiektywów. Podstawową wersję Orestegon 29/2,8 produkowano odtąd pod nazwą Pentacon auto 2,8/29 natomiast wersję wyposażoną w system elektroniczny jako Pentacon electric 2,8/29^[1].

W drugiej połowie lat 70. wprowadzono trójwarstwowe powłoki przeciwodblaskowe między soczewkami. Znacząco poprawiło to kontrast uzyskiwanego obrazu i zmniejszyło powstawanie defektów (obiektyw posiadał aż 7 osobnych soczewek). Po tej modernizacji obiektyw produkowano pod nazwą Pentacon auto Multi Coating 2,8/29 oraz Pentacon electric Multi Coating 2,8/29^[1].

Obiektyw produkowano z gwintem M42 bez większych zmian aż do końca istnienia NRD. W latach 80. część produkcji przeniesiono do zakładów IOR Bukareszt w Rumunii. Ostatnia wzmianka o sprzedaży obiektywu Pentacon 2,8/29 pochodzi z 1994 roku^[1].

Wyjątkową sytuacją zaistniałą w latach 80. jest fakt, że przez ponad dekadę obiektyw produkowano równolegle z jego poprzednikiem Pentacon 3,5/30 oraz następcą- obiektywem Prakticar 2,8/28^[4].

• Lydith
• Praktica
• Tessar