Orientyt

Orientyt
Ilustracja
okaz z Michigan
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

Ca8Mn3+10(SiO4)3(Si3O10)3(OH)10·4H2O[1]

Twardość w skali Mohsa

4–5[1]

Łupliwość

niedoskonała/słaba[1]

Pokrój kryształu

tabliczkowy, pseudoheksagonalny

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający[1]

Układ krystalograficzny

rombowy[1]

Klasa krystalograficzna

dwupiramidalna[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy[1]

Gęstość

3,05–3,33 g/cm3[1]

Właściwości optyczne
Barwa

jasnoczerwonobrązowa, czekoladowobrązowa[1]

Rysa

brązowa[1]

Połysk

żywiczny, półmetaliczny, matowy[1]

Współczynnik załamania

1,756–1,81 (dwuosiowy)[1]

Inne

dwójłomność: 0,038–0,045[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1] pleochroizm: X = czerwonobrązowy do brązowożółtego; Y =żółty do czerwonobrązowego; Z = brązowożółty do ciemnoczerwonego[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.BJ.05[1]

Orientyt – bardzo rzadki minerał z rodziny krzemianów[1].

Właściwości

Krystalizuje w układzie rombowym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym i pseudoheksagonalnym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i kruchym[1][2]. Posiada brązową rysę oraz żywiczny, półmetaliczny bądź matowy połysk[1][2].

Występowanie

Występuje w złożach rud manganu w andezytach i wapieniach[2]. Towarzyszą mu zwykle macfallit, kalcyt, kwarc, braunit, hydroksyloapofyllit, cerchiarait, todorokit, neotokit, baryt, piroluzyt, namansilit, fluorapofyllit, manganit, neltneryt oraz tangeit[1][2]. Spotykany jedynie w Chinach, na Kubie, Iranie, we Włoszech, Japonii, Meksyku, Serbii, RPA i Stanach Zjednoczonych (Michigan, Nowy Jork)[1].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Orientite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-03-05] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/orientite.pdf