Orogeneza bajkalska

Bajkalidy (fioletowe) na geologicznej mapie świata

Orogeneza bajkalska – ruchy górotwórcze z neoproterozoiku i kambru. Miały one miejsce w północnej Azji, głównie na terenach otaczających Bajkał. Doprowadziły do powstania gór zwanych bajkalidami[1].

Orogenezę tę wyróżnił w roku 1932 Nikołaj Szatski dla górotworów południowego obrzeża platformy syberyjskiej powstałych na przełomie proterozoiku i kambru. W późniejszym okresie badacze rozszerzyli zasięg geograficzny orogenów zaliczanych do bajkalidów oraz dolny zasięg wiekowy tej orogenezy, który wyznaczono na ok. 850 mln lat (neoproterozoik). Strefy fałdowań bajkalskich tworzyły się zwykle w rezultacie akrecji terranów do wcześniej istniejących paleokontynentów. Dwie główne fazy tej akrecji i fałdowań bajkalskich przypadały na interwał 850–800 mln lat temu oraz wczesny kambr[1].

Przypisy

  1. 1 2 Байкальская эпоха тектогенеза [online], Wielka Encyklopedia Rosyjska (ros.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.