Orogeneza uralska

Rekonstrukcja paleogeograficzna dla wczesnego permu (280 Ma). Widoczne zbliżające się do siebie paleokontynenty Eurameryki, Kazachstanii i Syberii

Orogeneza uralska – proces późnopaleozoicznej kolizji paleokontynentów Eurameryki, Kazachstanii i Syberii, zakończony utworzeniem superkontynentu Laurazji.

Historia geologiczna

Na wschód od paleokontynentu Eurameryki (inaczej Laurosji lub kontynentu oldredowego), utworzonego w sylurze przez kolizję Baltiki z Laurencją, znajdował się ocean uralski[1]. Oddzielał on Euramerykę od paleokontynentów Kazachstanii i Syberii. Do zamknięcia tego oceanu i utworzenia większego paleokontynentu (superkontynentu) Laurazji doszło na przełomie karbonu i permu wskutek kolizji najpierw Eurameryki z Kazachstanią, a potem z Syberią. W wyniku kolizji paleokontynentów powstało pasmo fałdowe uralidów, znajdujące się na miejscu dzisiejszych gór Ural[2].

W dawnych źródłach orogenezę uralską uznawano za fragment lub fazę orogenezy waryscyjskiej, co jest nieuzasadnione ze względu na różny zasięg geograficzny i różne okresy trwania[3].

Przypisy

  1. ↑ Włodzimierz Mizerski, Geologia kontynentów, Wyd. 2. zm, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2015, ISBN 978-83-01-18271-7.
  2. ↑ Trond Helge Torsvik, L. Robin M. Cocks, Earth history and palaeogeography, Cambridge: Cambridge University Press, 2017, ISBN 978-1-107-10532-4.
  3. ↑ Victor N. Puchkov, The evolution of the Uralian orogen, „Geological Society, London, Special Publications”, 327 (1), 2009, s. 161–195, DOI: 10.1144/SP327.9, ISSN 0305-8719 [dostęp 2026-07-11] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.