Oskar Moll

Oskar Moll

Oskar i jego żona Margareta
Data i miejsce urodzenia	21 lipca 1875 Brzeg
Data i miejsce śmierci	19 sierpnia 1947 Berlin
Narodowość	niemiecka
Dziedzina sztuki	malarstwo

Oskar Moll (ur. 21 lipca 1875 w Brzegu, zm. 19 sierpnia 1947 w Berlinie)^[1] – niemiecki malarz.

Był synem właściciela fabryki garbarskiej Theodora Molla i Marii z d. Moll. Podjął studia biologiczne, uczęszczając na zajęcia na uczelniach w Szwajcarii i Hanowerze, jednak od 1897 r. zaczął samodzielnie uczyć się malarstwa, po czym otworzył pracownię w Berlinie. Od 1907 r. mieszkał w Paryżu, gdzie zapoznał się z malarstwem Cézanne’a, Gauguina i Matisse’a, które wywarło znaczny wpływ na jego dalszy rozwój artystyczny. Był tam jednym z założycieli Académie Matisse. W 1914 r. powrócił do Berlina, w którym został w 1918 r. współzałożycielem Novembergruppe. W tym samym roku przeprowadził się do Wrocławia, w związku z otrzymaniem stanowiska profesora malarstwa^[1] tamtejszej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego. W 1925 r. (wg Salzmanna w 1926 r.^[1]) mianowano go dyrektorem tej uczelni. Doprowadził wówczas do zmiany jej profilu w kierunku awangardy^[2]. Uczennicą O. Molla była m.in. Gerda Stryi-Leitgeb^[3]. W wyniku dekretu Heinricha Brüninga z 1932 r. akademię rozwiązano, toteż Moll przeniósł się do Düsseldorfu, gdzie objął posadę profesora Akademii Sztuk Pięknych. Uczył tam do 1936 r. Władze nazistowskie uznały go w 1937 r. za artystę awangardowego i reprezentanta sztuki wynaturzonej, w efekcie czego jego dzieła objęto zakazem ekspozycji, a część skonfiskowano. Przeprowadził się wówczas do Berlina i mieszkał tam aż do 1943 r., gdy z powodu bombardowań miasta przeniósł się do Brzegu. Do Berlina powrócił w 1945 r.^[1]

Styl i tematyka twórczości Molla ulegały zmianom. Początkowo pozostawał pod wpływem swojego przyjaciela Lovisa Corintha, w związku z czym malował głównie martwe natury i pejzaże w stylu impresjonistycznym^[1]. W wyniku zapoznania się z paryskimi ekspresjonistami, a zwłaszcza Henri Matisse’em, zaczął tworzyć w duchu ekspresjonizmu^[1][2], w tym fowizmu^[4], a w czasie pracy we Wrocławiu w stylu kubizmu. Namalował około 200 obrazów^[1]. Moll był również kolekcjonerem sztuki współczesnej, posiadał prace m.in. Matisse’a, Picassa oraz Renoira^[2]. Kolekcja zgromadzona przez niego, podobnie jak większość własnych dzieł artysty, uległa zniszczeniu w wyniku zbombardowania jego domu i pracowni berlińskiej w roku 1943^[1].

Zachowane obrazy Molla znajdują się w kolekcjach m.in. Muzeum Narodowego we Wrocławiu^[2] i Muzeum Śląskiego w Görlitz^[5].

Od 1906 r. był żonaty z malarką Marg Moll. Mieli dwie córki, które również zostały malarkami: Melitę (ur. 1908) i Brigitte (ur. 1918)^[1].