Otoya Yamaguchi
Otoya Yamaguchi (jap. 山口二矢 Yamaguchi Otoya; ur. 22 lutego 1943 w Tokio, zm. 2 listopada 1960 tamże) – japoński nacjonalista, członek prawicowej organizacji, zamachowiec – zabójca lidera Japońskiej Partii Socjalistycznej Inejirō Asanumy.
 Budynek, w którym zginął I. Asanuma | |
| Data i miejsce urodzenia |
22 lutego 1943 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
2 listopada 1960 |
| Przyczyna śmierci | |
Życiorys
12 października 1960 podczas odbywającej się w tokijskiej Hibiya Hall i transmitowanej przez telewizję debaty poprzedzającej wybory parlamentarne wbiegł na scenę i przebił mieczem wakizashi przemawiającego Asanumę, który w następstwie tego zmarł.
Niecałe trzy tygodnie później popełnił samobójstwo w celi aresztu dla nieletnich, wieszając się na prześcieradle. Przed śmiercią używając mieszaniny pasty do zębów i wody wykonał na ścianie celi napis: Siedem żyć mojemu krajowi. Dziesięć tysięcy lat Jego Wysokości Cesarzowi![1]
Wykonana przez Yasushi Nagao fotografia przedstawiająca Yamaguchiego tuż po wyjęciu miecza z ciała Asanumy zdobyła Nagrodę Pulitzera oraz nagrodę World Press Photo w 1960.
Na motywach postaci Yamaguchiego laureat Nagrody Nobla, Kenzaburō Ōe, oparł swoją nowelę Seventeen z 1961.
Kontekst polityczny i ironia zamachu
Paradoksem zamachu jest fakt, że zamordowany Inejirō Asanuma, mimo przewodzenia socjalistom, dzielił z Yamaguchi pewne poglądy charakterystyczne dla japońskiego nacjonalizmu. Asanuma osobiście czcił cesarza (utrzymywał w domu kamidanę i odprawiał codzienne rytuały shintō), ostro reagował na wszelkie przejawy braku szacunku wobec Hirohito i wspierał nacjonalistyczno-religijny ruch Seichō no Ie (生長の家) założyciela Masaharu Taniguchiego, ten sam, który wywarł duży wpływ na ideologię Yamaguchi.
Asanuma ostrzegał jednocześnie przed totalitaryzmem zarówno lewicowym, jak i prawicowym, widząc w obu zagrożenie dla Japonii i demokracji. Mimo lewicowej orientacji politycznej, jego szacunek dla instytucji cesarskiej i sympatie do Seichō no Ie czyniły go w oczach skrajnej prawicy postacią paradoksalną, zabójstwo osoby dzielącej część nacjonalistycznych wartości stało się symbolem ekstremizmu prawicowego.
Przypisy
- ↑ https://web.archive.org/web/20070518055439/http://jcgi.pathfinder.com/time/magazine/article/0,9171,711952,00.html Assassin's Apologies (ang.)