Oumar Solet

Solet urodził się w Melun, w departamencie Seine-et-Marne^[5][6]. Ma korzenie z Wybrzeża Kości Słoniowej i Republiki Środkowoafrykańskiej^[7][8]. Karierę piłkarską rozpoczął w regionie paryskim, gdzie w wieku 15 lat został zauważony przez Jeana Costę, łowcę talentów klubu Stade Lavallois, podczas zgrupowania selekcyjnego zorganizowanego w Yerres^[6]. Po turnieju z Lavalem dołączył do akademii tego klubu z departamentu Mayenne^[7]. Przesunięty o dwie kategorie wiekowe wyżej, już w pierwszym sezonie zadebiutował w drużynie U19, został reprezentantem kraju, a w wieku 16 lat grał w drużynie rezerwowej w lidze Championnat National 2^[9]. W 2017 roku podpisał swój pierwszy trzyletni kontrakt zawodowy^[10].

Spadek Stade Lavallois do Championnat National^[11] stanowił szansę dla tego pochodzącego z regionu Île-de-France piłkarza, który zadebiutował w pierwszej drużynie 4 sierpnia 2017 roku w meczu Championnat National przeciwko US Concarneau^[12][13]. Jako gracz podstawowego składu rozegrał pełne 90 minut tego wygranego 1:0 wyjazdowego spotkania^[14]. Wychowany jako defensywny pomocnik, ale wszechstronny, Jean-Marc Nobilo najczęściej wystawia go na pozycji środkowego obrońcy, aby poprawić jego zdolność koncentracji, czytania gry i przewidywania^[15]. W pierwszej części sezonu stał się stałym członkiem podstawowego składu^[16] w trudnych rozgrywkach Championnat National^[17].

22 stycznia 2018 roku Solet dołączył do Olympique Lyon w ramach płatnego wypożyczenia z opcją wykupu za kwotę sięgającą 3,1 mln euro wraz z premiami, plus 20% udziału w potencjalnych zyskach z przyszłego transferu^[18][19]. W wieku 18 lat zadebiutował w Ligue 1^[20], występując w pierwszym składzie na pozycji środkowego obrońcy pod wodzą Bruno Génésio w meczu w przeciwko Toulouse FC (2:2)^[13][15]. W styczniu 2020 roku doznał zerwania więzadła krzyżowego przedniego lewego kolana podczas treningu^[21][22]. Został zoperowany 14 stycznia i był niezdolny do gry przez sześć miesięcy^[23].

17 lipca 2020 roku^[24] przeniósł się do RB Salzburg, podpisując kontrakt z mistrzami Austrii obowiązujący do czerwca 2025 roku^[25][26]. Zadebiutował w Lidze Mistrzów^[27] i zdobył podwójną koronę – puchar i mistrzostwo, w sezonach 2021 i 2022^[28][29]. W sezonie 2021/22 był graczem austriackiej pierwszej ligi, który wykonał najwięcej podań na 90 minut^[30].

14 września 2024 r. jego kontrakt z Red Bull Salzburg został rozwiązany za porozumieniem stron^[31].

1 października 2024 r.^[32], będąc wolnym od wszelkich zobowiązań kontraktowych, podpisał kontrakt z Udinese Calcio^[33]. Jednakże mógł rozpocząć grę dopiero 1 stycznia 2025 r.^[34][35]. Zadebiutował 4 stycznia w zremisowanym bezbramkowo spotkaniu z Hellas Verona^[36][37], kolejne spotkanie tydzień później też zakończyło się bezbramkowym remisem tym razem z Atalantą^[38]. 20 stycznia otrzymał czerwoną kartkę w przegranym 4:1 spotkaniu z Como^[39]. 30 marca strzelił pierwszą bramkę w Serie A, przeciwko Interowi Mediolan (2:1)^[40]. 21 grudnia strzelił kolejną bramkę w Serie A, tym razem ponownie w przegranym spotkaniu, tym razem 5:1 z Fiorentiną^[41]. W lutym 2026 roku strzelił dwie bramki w lidze: przeciwko US Lecce (2:1)^[42] oraz US Sassuolo (1:2)^[43].

W sezonie 2025/26 rozegrał łącznie 38 spotkań, strzelił 3 bramki oraz zaliczył 1 asystę^[44].

Stan na: 4 lipca 2026^[53].