Pío Moa

Pío Moa
Ilustracja
Imię i nazwisko

Luis Pío Moa Rodríguez

Data i miejsce urodzenia

1948
Vigo, Hiszpania

Narodowość

hiszpańska

Alma Mater

Escuela Oficial de Periodismo

Dziedzina sztuki

literatura i historia

Luis Pío Moa Rodríguez (ur. 1948 w Vigo) – hiszpański pisarz i publicysta, specjalizuje się w problematyce hiszpańskiej wojny domowej.

Życiorys

W latach 1967–1974 studiował w zarezerwowanej dla członków Falangi[1] Oficjalnej Szkole Dziennikarstwa w Madrycie, gdzie sprawował funkcję delegata studenckiego i czytał literaturę maoistowską[2][3]. Po ukończeniu studiów zgłosił się na ochotnika do odbycia obowiązkowej służby wojskowej w hiszpańskiej piechocie morskiej; twierdził później, że jego celem było poznać zasady konstrukcji materiałów wybuchowych[2].

W 1975 został członkiem założycielem maoistowskiej organizacji terrorystycznej Grupy Oporu Antyfaszystowskiego 1 Października (GRAPO), uważanej za ramię zbrojne założonej w tym samym roku Komunistycznej Partii Hiszpanii (zrekonstruowanej)[2]. Asystował przy zamachu GRAPO na policjanta w październiku 1975, w 1977 został wydalony z GRAPO, a w 1983 skazany na rok więzienia za udział w porwaniu gen. Emilia Villaescusy Quilisa w 1977 (kary nie odbył). Poświęcił się badaniom historii współczesnej Hiszpanii, zajmując bardzo konserwatywne stanowisko zwolennika reżimu generała Franco. Popularne wśród Hiszpanów eseje[4] tego autora wywołały żywą polemikę pomiędzy historykami[5].

Publikacje

  • Reflexiones sobre el terrorismo. Autor, Madrid, 1985. ISBN 84-398-4781-5
  • El erótico crimen del Ateneo de Madrid. Mosand, Madrid, 1995. ISBN 84-89616-00-0
  • Los orígenes de la Guerra Civil española. Encuentro, Madrid, 1999. ISBN 84-7490-526-5
  • Los personajes de la República vistos por ellos mismos. Encuentro, Madrid, 2000. ISBN 84-7490-579-6
  • El derrumbe de la II República y la guerra civil. Encuentro, Madrid, 2001. ISBN 84-7490-625-3
  • De un tiempo y de un país. Encuentro, Madrid, 2002. ISBN 84-7490-657-1
  • La sociedad homosexual y otros ensayos, Editorial Criterio Libros, Madrid, 2001. ISBN 84-95437-08-2
  • Contra la mentira: guerra civil, izquierda nacionalista y jacobinismo. Libroslibres, Madrid, 2003. ISBN 84-96088-06-5
  • Los mitos de la Guerra Civil. La Esfera de los Libros, Madrid, 2003. ISBN 84-9734-093-0 (wydane w języku polskim: Mity wojny domowej. Hiszpania 1936-1939. Fronda pl, Warszawa, 2007. ISBN 83-87163-02-3)
  • De un tiempo y un país: la izquierda violenta (1968-1978). Encuentro, Madrid, 2003. ISBN 84-7490-657-1
  • Los libros fundamentales sobre la guerra civil. Encuentro, Madrid, 2004. ISBN 84-7490-724-1
  • Una historia chocante: los nacionalismos catalán y vasco en la historia contemporánea de España. Encuentro, Madrid, 2004. ISBN 84-7490-747-0
  • Los crímenes de la Guerra Civil y otras polémicas. La Esfera de los Libros, Madrid, 2004. ISBN 84-9734-156-2
  • 1934, comienza la guerra civil: el PSOE y la Esquerza emprenden la contienda (we współpracy z Javier Ruiz Portella). Áltera, Barcelona, 2004. ISBN 84-89779-59-7
  • Federica Montseny o las dificultades del anarquismo, (we współpracy z Antonina Rodrigo García). Ediciones B, Barcelona, 2004
  • 1936, el asalto final a la República. Áltera, Barcelona, 2005. ISBN 84-89779-72-4
  • Franco: un balance histórico. Planeta, Barcelona, 2005. ISBN 84-08-06235-2
  • Contra la balcanización de España. La Esfera de los Libros, Madrid, 2005. ISBN 84-9734-323-9
  • El iluminado de La Moncloa y otras plagas. Libros Libres, Madrid, 2006. ISBN 84-96088-48-0
  • La República que acabó en guerra civil. Áltera, Barcelona, 2006. ISBN 84-89779-94-5
  • La quiebra de la historia progresista. Ediciones Encuentro, 2007. ISBN 84-7490-853-1
  • Años de hierro. España en la posguerra. 1939-1945. La Esfera de los Libros, Madrid, 2007. ISBN 978-84-9734-663-4
  • Falacias de la izquierda, silencios de la derecha. Claves para entender el deterioro de la política española actual. Libroslibres, Madrid, 2008. ISBN 978-84-96088-77-1

Przypisy

  1. ↑ Bartłomiej Różycki, Propaganda w służbie reżimu – autoportret dyktatury frankistowskiej, „Historia i Polityka”, 12, 2011, s. 183.
  2. 1 2 3 Fernando Granda, De Mao a Moa [online], infolibre.es, 2 września 2022 [dostęp 2026-07-25] (hiszp.).
  3. ↑ Javier Navascués, «Cuatro perros verdes», la visión personal de Pío Moa sobre el ambiente estudiantil de los 60 en España [online], somatemps.me, 3 sierpnia 2020 (hiszp.).
  4. ↑ Pro-Franco history tops bestseller list, The Guardian, 14-11-2005.
  5. ↑ ¿Qué es un historiador?, Pío Moa, Libertad Digital, 06-11-2006.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.